
Temat interpretacji
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
28 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy:
-opodatkowana podatkiem VAT, dostawy terenów budowlanych,
-zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT dostawa terenów innych niż budowlane.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 5 marca 2025 r.
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1.Zainteresowany będący stroną postępowania
-(X.) („Wnioskodawca”)
2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
- (Y.) („Sprzedająca”)
Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
(Y.) (dalej jako: „Sprzedająca”) jest współwłaścicielem - w udziale wynoszącym (…) części – nieruchomości gruntowej o powierzchni (…) m2 stanowiącej niezabudowana działkę gruntu oznaczona numerem ewidencyjnym (…), położonej w (…), dzielnicy (…), dla której to nieruchomości Sad Rejonowy dla (…) w (…), (…) Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczysta Kw nr (…).
Działka gruntu oznaczona numerem ewidencyjnym (…) stanowi użytki: grunty orne (Rlllb, RIVa i RIVb), i położona jest na terenie objętym planem miejscowego zagospodarowania przestrzennego przyjętym Uchwała Nr (…) Rady Miasta (…), z dnia (…) roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu (…), cześć (…) - w rejonie ul. (…) (dalej jako: MPZP), zgodnie z którym dla Nieruchomości plan przewiduje:
a)2 MW/U i 1 MW/U zabudowa wielorodzinna z usługami,
b)37 KD-D droga dojazdowa,
c)1 KD-G droga główna,
d)6 ZP zieleń parkowa,
Teren 6 ZP zgodnie z MPZP przeznaczony jest:
1)przeznaczenie podstawowe: ogólnodostępna zieleń parkowa urządzona, o funkcji rekreacyjnej, ozdobnej lub izolacyjnej,
2)dopuszczalne: urządzenia i budowle ogrodowe.
W miejscowym planie zagospodarowania terenu wyznaczono linie rozgraniczające na działce numer (…), oddzielające tereny o różnym przeznaczeniu. Linie te rozgraniczają przeznaczenie terenu działki na następujące cele:
a)zabudowa wielorodzinna z usługami (2 MW/U i 1 MW/U),
b)doga dojazdowa (37 KD-D),
c)droga główna (1 KD-G),
oraz
d)zieleń parkowa (6 ZP) - przeznaczenie podstawowe: ogólnodostępną zieleń parkowa urządzoną, o funkcji rekreacyjnej, ozdobnej lub izolacyjnej, przeznaczanie dopuszczalne: urządzenia i budowle ogrodowe.
Teren zieleni parkowej (6 ZP) wyznaczony liniami rozgraniczającymi stanowi (…)% powierzchni działki numer (…) i nie jest terenem przeznaczonym pod zabudowę.
Natomiast teren zabudowy wielorodzinnej z usługami (2 MW/U i 1 MW/U), drogi dojazdowej (37 KD-D) i drogi głównej (1 KD-G), wyznaczony liniami rozgraniczającymi stanowi (…) % powierzchni działki numer (…) i jest terenem przeznaczonym pod zabudowę.
Sprzedająca zawarła w dniu (…) r., w formie aktu notarialnego Rep. A (…), przedwstępną umowę sprzedaży udziału wynoszącego (…) części - nieruchomości gruntowej o powierzchni (…) m2 stanowiącej niezabudowaną działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym (…), położonej w (…), dzielnicy (…) (dalej jako: „II Udział Sprzedającej”) na rzecz (…) spółka komandytowa z siedzibą w (…) (dalej jako: „P.”).
(„P.”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Sprzedająca nabyła II Udział Sprzedającej we współwłasności nieruchomości gruntowej o powierzchni (…) m2 stanowiącej niezabudowaną działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym (…), położonej w (…), dzielnicy (…), na podstawie umowy sprzedaży udokumentowanej aktem notarialnym sporządzonym w dniu (…) roku przez (…), notariusza w (…), Rep. A nr (…), przy czym udział ten nabyła będąc panną, a związku małżeńskiego nie zawierała.
Nabycie przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej nie nastąpiło w wyniku czynności opodatkowanej podatkiem VAT i nie zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT.
Sprzedająca:
a)zarejestrowała w dniu (…) r. działalność gospodarczą pod nazwą (D. I. – (Y.)) jednak nie rozpoczęła prowadzenia tej działalności gospodarczej i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie;
b)nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT;
c)w dniu (…) r. złożyła do Naczelnika (…) Urzędu Skarbowego w (…) zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług (VAT-R) w celu zarejestrowania Sprzedającej jako podatnik podatku od towarów i usług czynny;
d)nie dokonywała kiedykolwiek sprzedaży ewentualnych płodów rolnych z II Udziału Sprzedającej i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie;
e)nie jest i nie była rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 tej ustawy i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie;
f)posiada inne nieruchomości, których nie zamierza sprzedać i na dzień sprzedaży przez Sprzedającej II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie;
g)nie podjęła żadnych działań w celu sprzedaży II Udziału Sprzedającej, w szczególności nie zawarła umowy pośrednictwa, nie zamieszczała ogłoszenia w prasie lub Internecie, nie umieszczała na działce nr (…) lub w jej pobliżu banerów, nie przygotowywała żadnej oferty z opisem stanu faktycznego i prawnego działki nr (…) i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie;
h)nie występowała, również za pośrednictwem pełnomocnika, o uchwalenie dla działki nr (…) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ani o wydanie dla działki nr (…) decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie;
i)nie podejmowała jakiekolwiek działań, od momentu nabycia II Udziału Sprzedającej, zmierzających do zwiększenia wartości II Udziału Sprzedającej, w szczególności:
-nie występowała samodzielnie o decyzję o zgodzie na wycinkę i pielęgnację istniejącej zieleni,
-nie zlecała samodzielnie przeprowadzenie badań gruntowych i pomiarów geodezyjnych,
-nie występowała samodzielnie o wydanie decyzji wyłączającej działkę nr (…) z produkcji użytków rolnych,
-nie występowała samodzielnie z wnioskiem o wydanie decyzji o zabudowie i zagospodarowaniu terenu i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, stan ten nie ulegnie zmianie.
j)nie ponosiła żadnych nakładów finansowych na działkę nr (…), w szczególności na uzbrojenie terenu, ogrodzenie, doprowadzenie mediów, drogi dojazdowej i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie.
Pozostali współwłaściciele działki nr (…):
-nie występowali o decyzję o zgodzie na wycinkę i pielęgnację istniejącej zieleni,
-nie zlecali przeprowadzenia pomiarów geodezyjnych,
-nie występowali o wydanie decyzji wyłączającej działkę nr (…) z produkcji użytków rolnych,
-nie występowali z wnioskiem o wydanie decyzji o zabudowie i zagospodarowaniu terenu.
II Udział Sprzedającej:
a)od momentu nabycia nie był przez Sprzedającą wykorzystywany na żadne potrzeby Sprzedającej i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie,
b)od momentu nabycia, nie był wykorzystywany przez Sprzedającą w działalności rolniczej zdefiniowanej w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie.
Działka nr (…) była wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług przez cały okres posiadania przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej i na dzień sprzedaży II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie.
W dniu (…) r. Sprzedająca oraz pozostali współwłaściciele działki nr (…) zawarli, jako wydzierżawiający, odpłatną umowę dzierżawy działki nr (…) z (B. W.) jako prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą: (…), na czas nieokreślony z jednomiesięcznym okresem wypowiedzenia, zgodnie z którą wydzierżawiający (Sprzedająca oraz pozostali współwłaściciele działki nr (…) ) oddali na rzecz (B. W.) działkę nr (…) do korzystania i pobierania pożytków z przeznaczeniem pod wypas (…) i zbiór (…) (dalej jako: „Umowa Dzierżawy”). Na podstawie Umowy Dzierżawy, Sprzedająca oraz pozostali współwłaściciele działki nr (…), otrzymywali od (B. W.) (dzierżawca) czynsz. Umowa Dzierżawy została zmieniona aneksem z dnia (…) r. Umowa ta została rozwiązana w (…) r., zatem na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego (dzień zawarcia przez Sprzedającą z Kupującym umowy sprzedaży II Udziału Sprzedającej) II Udział Sprzedającej nie będzie przedmiotem Umowy Dzierżawy.
Z tytułu Umowy Dzierżawy Sprzedająca nie wystawiała do Dzierżawcy (B. W.) faktur VAT.
Działka nr (…) była wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług przez cały okres posiadania przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie. W przedwstępnej umowie sprzedaży, („P.”) oświadczył, że prowadzi badanie działki nr (…) pod względem faktycznym, prawnym, technicznym, ekonomicznym, środowiskowym oraz urbanistycznym („Badanie Due Diligence”), w celu weryfikacji możliwości realizacji Planowanej Inwestycji na działce nr (…) i sąsiednich nieruchomościach, które zobowiązał się do przeprowadzenia w imieniu i na własny koszt („P.”), w terminie do dnia 27 stycznia 2025 roku przy czym ocena wyniku przeprowadzonego Badania Due Diligence przysługuje wyłącznie („P.”) i nie będzie podważana przez Sprzedającą. Sprzedającą zobowiązała się współpracować w celu wykonania Badania Due Diligence.
W przedwstępnej umowie sprzedaży, Sprzedająca oraz („P.”) zobowiązali się zawrzeć umowę sprzedaży, mocą której Sprzedająca sprzeda II Udział Sprzedającej pod warunkiem spełnienia się wszystkich wymienionych niżej warunków:
a)(„P.”) nabędzie udziały pozostałych współwłaścicieli działki nr (…), tj. pana W. K. oraz pani A. B. B. i pana D.Z.B. w Nieruchomości lub zawrze umowy przedwstępne sprzedaży w zakresie wymienionych udziałów,
b)działka nr (…) wolna będzie od długów, zasadnych roszczeń i obciążeń, najemców, dzierżawców, posiadaczy samoistnych, posiadaczy zależnych oraz dzierżycieli pod innym tytułem prawnym, a działy I, II, III i IV księgi wieczystej dla działki nr (…) wolne będą od wzmianek i wpisów na rzecz osób trzecich, z wyłączeniem roszczeń, obciążeń i wpisów wynikających z przedwstępnej umowy sprzedaży,
c)nie zostaną wszczęte żadne postępowania sądowe, administracyjne lub egzekucyjne, które mogłyby prowadzić do zakwestionowania tytułu prawnego Sprzedającej do II Udziału Sprzedającej,
d)wszystkie oświadczenia Sprzedającej zawarte w przedwstępnej umowie sprzedaży będą prawdziwe.
W przedwstępnej umowie sprzedaży, Sprzedająca ustanowiła pełnomocnikami osoby wskazane przez („P.”) z prawem udzielania dalszych pełnomocnictw i upoważnia ich, z prawem do samodzielnego działania, do:
a)wglądu w akta księgi wieczystej działki nr (…) oraz wszelkich ksiąg wieczystych bądź ksiąg hipotecznych, z których nastąpiło przyłączenie bądź odłączenie działek gruntu wchodzących obecnie w skład działki nr (…),
b)występowania o wypisy i wyrysy z ewidencji gruntów,
c)uzyskania przez („P.”) informacji oraz zaświadczeń:
-w przedmiocie roszczeń reprywatyzacyjnych i restytucyjnych do działki nr (…),
-w przedmiocie braku zaległości w opłacaniu podatków i opłat lokalnych, a także żadnych innych zaległości lub należności, które mogłyby skutkować obciążeniem działki nr (…) hipoteką przymusową,
d)do uzyskiwania, za pośrednictwem wszystkich właściwych organów administracji, instytucji, urzędów lub sądów, informacji w przedmiocie roszczeń byłych właścicieli (lub ich następców prawnych) zgłoszonych do działki nr (…) lub do nieruchomości, z której wywodzą się działki nr (…), a także w przedmiocie jakichkolwiek postępowań dotyczących działki nr (…) lub nieruchomości, z których wywodzą się działki nr (…), a ponadto, do uzyskania zaświadczeń w przedmiocie takich roszczeń oraz wyżej wymienionych postępowań.
W przedwstępnej umowie sprzedaży, Sprzedająca nie wyraziła zgody dla („P.”) ani innych podmiotów lub osób na dysponowanie działką nr (…) na jakiekolwiek cele.
Na mocy umowy zawartej przez („P.”) z (X.) w dniu (…) r. w formie aktu notarialnego Rep. A nr (…) prawa i obowiązki („P.”) wynikające z przedwstępnej umowy sprzedaży zawartej przez Sprzedającą z („P.”) w dniu (…) r w formie aktu notarialnego Rep. A nr (…), zostały przeniesione z („P.”) na (X.).
Sprzedająca w terminie do końca (…) r. zawrze umowę sprzedaży II Udziału Sprzedającej, czyli udziału wynoszącego (…) części - nieruchomości gruntowej o powierzchni (…) m2 stanowiącej niezabudowaną działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym (…), położonej w (…), dzielnicy (…) na rzecz (X.) (dalej jako: „Wnioskodawca”).
Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i prowadzi działalność deweloperską w zakresie budownictwa mieszkaniowego wielorodzinnego.
Wnioskodawca zamierza zrealizować na Nieruchomości oraz na działkach gruntów oznaczonych numerami ewidencyjnymi (…) i (…) z obrębu (…) oraz (…) i (…) z obrębu (…) inwestycję polegającą na budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi, lokalami usługowymi i niezbędną infrastrukturą.
Zatem zdarzeniem przyszłym jest sprzedaż przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej na rzecz Wnioskodawcy.
W uzupełnieniu wskazali Państwo, że (Y.) jest współwłaścicielem - w udziale wynoszącym (…) części - nieruchomości gruntowej o powierzchni (…) m2 stanowiącej niezabudowaną działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym (…), położonej w (…), dzielnicy (…), dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy dla (…) w (…), (…) Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą Kw nr (…).
Przedmiotem sprzedaży w zakresie wniosku o wydanie interpretacji prawa podatkowego jest sprzedaż (…) w nieruchomości oznaczonej jako działka nr (…). We wniosku tym, udział (…) w nieruchomości oznaczonej jako działka nr (…) nazwano „II Udziałem Sprzedającej”.
Jednocześnie informuję, że przedmiotem sprzedaży w zakresie odrębnego wniosku o wydanie interpretacji prawa podatkowego jest sprzedaż przez (Y.) (…) w nieruchomości oznaczonej jako działka nr (…). We wniosku tym, udział (…) w nieruchomości oznaczonej jako działka nr (…) nazwano „I Udziałem Sprzedającej”.
W przedwstępnej umowie sprzedaży, (Y.) oraz („P.”) zobowiązali się zawrzeć umowę sprzedaży, mocą której (Y.) sprzeda („P.”) II Udział Sprzedającej pod warunkiem spełnienia się wszystkich wymienionych niżej warunków:
a)(„P.”) nabędzie udziały pozostałych współwłaścicieli działki nr (…), tj. pana W. K. oraz pani A. B. B. i pana D. Z. B. w Nieruchomości lub zawrze umowy przedwstępne sprzedaży w zakresie wymienionych udziałów,
b)działka nr (…) wolna będzie od długów, zasadnych roszczeń i obciążeń, najemców, dzierżawców, posiadaczy samoistnych, posiadaczy zależnych oraz dzierżycieli pod innym tytułem prawnym, a działy I, II, III i IV księgi wieczystej dla działki nr (…) wolne będą od wzmianek i wpisów na rzecz osób trzecich, z wyłączeniem roszczeń, obciążeń i wpisów wynikających z przedwstępnej umowy sprzedaży,
c)nie zostaną wszczęte żadne postępowania sądowe, administracyjne lub egzekucyjne, które mogłyby prowadzić do zakwestionowania tytułu prawnego (Y.) do Udziału Sprzedającego,
d)wszystkie oświadczenia (Y.) zawarte w przedwstępnej umowie sprzedaży będą prawdziwe.
Intencją warunku wskazanego w pkt. a) jest nabycie wszystkich udziałów jakie współwłaściciele posiadają w działce nr (…), w tym udziału (Y.), którego nie obejmuje przedmiotowy wniosek o interpretację, czyli udziału (…) (czyli I Udziału Sprzedającej) w nieruchomości oznaczonej jako działka nr (…).
Takie sformułowanie warunku wskazanego w pkt. a) oznacza, że nie dojdzie do ryzyka, że jakiś udział w nieruchomości oznaczonej jako działka nr (…) nie zostanie nabyty.
Umowa sprzedaży, w przypadku udziału (…) w nieruchomości (II Udziału Sprzedającej) oznaczonej jako działka nr (…) posiadanego przez Panią (Y.) zostanie zawarta jeśli Pani (Y.) przystąpi do umowy sprzedaży również posiadanego przez nią udziału (…) w nieruchomości (I Udziału Sprzedającej) oznaczonej jako działka nr (…) (a ponadto, jeśli W.K., A. B. Bu. i D. Z. B. sprzedadzą swoje udziały w działce nr (…)).
Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
1. Czy planowana sprzedaż przez sprzedającą II Udziału Sprzedającej w części, wyznaczonej liniami rozgraniczającymi, oznaczonej w planie miejscowym symbolami 2 MW/U, 1MW/U, 37 KD-D i 1 KD-G (co stanowi (…)% II Udziału Sprzedającej) będzie opodatkowana podatkiem VAT, według właściwej stawki podatku od towarów i usług jako dostawa terenów budowlanych?
2. Czy planowana sprzedaż przez Sprzedająca II Udziału Sprzedającej w części wyznaczonej liniami rozgraniczającymi oznaczonej w planie miejscowym jako 6 ZP (co stanowi (…) % II Udziału Sprzedającej) będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług jako dostawa terenów innych niż budowlane?
Stanowisko Zainteresowanych w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
Stanowisko w zakresie pytania pierwszego
W pierwszej kolejności Wnioskodawca przedstawia własne stanowisko w zakresie działania przez Sprzedającej jako podatnika podatku od towarów i usług przy zbyciu na rzecz Wnioskodawcy Udziału Sprzedającej.
Określony w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako: „Ustawa VAT”) zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Definicja działalności gospodarczej zawarta w Ustawie VAT ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Zatem, dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym czynnikiem dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że dokonujący dostawy prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów Ustawy VAT.
W praktyce stosowania tych regulacji pojawiła się kwestia kryteriów jakie należy stosować dla ustalenia, czy w przypadkach odnoszących się do zbywania części majątku prywatnego czynności te są dokonywane w ramach zarządu tym majątkiem czy też wykonywane są profesjonalnie, jako działalność gospodarcza.
W pierwszym wypadku, osoba fizyczna dokonująca takiego zarządu majątkiem prywatnym nie występowałaby jako podatnik podatku od towarów i usług.
W drugim przypadku, osoba zbywająca majątek prywatny działałaby jako podatnik podatku od towarów i usług.
W tym zakresie istotne znaczenia ma wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako TSUE) z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
Natomiast, jak wyjaśnił TSUE w tym wyroku, inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntu angażuje podobne środki, wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Analogiczne stanowisko było prezentowane przez TSUE również w wyrokach C-263/11, C-331/14 oraz C-72/137) a poglądy wyrażone przez TSUE zyskały pełną aprobatę Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrażał w tym zakresie pogląd, że rozstrzygnięcie czy dany podmiot w odniesieniu do danej czynności, działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga każdorazowo oceny dokonanej na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy, albowiem odmienność stanów faktycznych zezwala jedynie na sformułowanie pewnych wskazań, bez możliwości tworzenia uniwersalnych wzorców kontroli. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, konieczne jest ustalenie w każdej konkretnej sprawie, że w odniesieniu do danej czynności podmiot występował w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku do gruntu. Istotna jest więc ocena, czy z dokonanych w danej sprawie ustaleń wynika, że strona dokonując sprzedaży gruntów zachowywała się jak handlowiec (np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: w składzie 7 sędziów z dnia 29.10.2007 r., I FPS 3/07; z dnia 22.10.2013 r., I FSK 1323/12; z dnia 14.03.2014 r., I FSK 319/13; z dnia 16.04.2014 r. I FSK 781/13)
Znaczenie pojęcia „majątku prywatnego” poszukiwać można poprzez odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht). Z orzeczenia tego wynika, że „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
Biorąc powyższe pod uwagę rozstrzygnąć można, czy Sprzedająca dokonując odpłatnej dostawy (sprzedaży Udziału Sprzedającej) do Wnioskodawcy działać będzie w ramach zarządzania swoim majątkiem prywatnym w postaci II Udziału Sprzedającej, czy też w celu dokonania sprzedaży Udziału Sprzedającej, Sprzedająca podjął aktywne działania, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, co będzie skutkować uznaniem, że dostawa (sprzedaż Udziału Sprzedającej) nastąpi w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy VAT, a Sprzedająca będzie działać jako podatnik podatku od towarów i usług.
W związku z tym należy zaznaczyć, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, że sprzedaż Udziału Sprzedającej nastąpi w następujących okolicznościach:
1)Sprzedająca nie prowadzi działalności gospodarczej i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie;
2)nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT;
3)w dniu (…) r. złożyła do Naczelnika (…) Urzędu Skarbowego w (…) zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług (VAT-R) w celu zarejestrowania Sprzedającej jako podatnik podatku od towarów i usług czynny;
4)Sprzedająca nie dokonywała kiedykolwiek sprzedaży ewentualnych płodów rolnych z Udziału Sprzedającej i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie;
5)Sprzedająca nie jest i nie była rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 tej ustawy i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie;
6)Sprzedająca posiada inne nieruchomości, których nie zamierza sprzedać i na dzień sprzedaży przez Sprzedającej II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie;
7)od momentu nabycia, II Udział Sprzedającej nie był wykorzystywany przez Sprzedającą w działalności rolniczej zdefiniowanej w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie,
8)nabycie przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej nie nastąpiło w wyniku czynności opodatkowanej podatkiem VAT i nie zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT w związku z czym Sprzedającej nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia II Udziału Sprzedającej;
9)Sprzedająca nie podjęła żadnych działań w celu sprzedaży II Udziału Sprzedającej, w szczególności nie zawarła umowy pośrednictwa, nie zamieszczała ogłoszenia w prasie lub Internecie, nie umieszczała na działce nr (…) lub w jej pobliżu banerów, nie przygotowywała żadnej oferty z opisem stanu faktycznego i prawnego działki nr (…) i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie;
10)Sprzedająca nie występowała, również za pośrednictwem pełnomocnika, o uchwalenie dla działki nr (…) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ani o wydanie dla działki nr (…) decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie;
11)Sprzedająca nie podejmowała jakichkolwiek działań, od momentu nabycia Udziału Sprzedającej, zmierzających do zwiększenia wartości II Udziału Sprzedającej, w szczególności:
-nie występowała samodzielnie o decyzję o zgodzie na wycinkę i pielęgnację istniejącej zieleni,
-nie zlecała samodzielnie przeprowadzenie badań gruntowych i pomiarów geodezyjnych,
-nie występowała samodzielnie o wydanie decyzji wyłączającej działkę nr (…) z produkcji użytków rolnych,
-nie występowała samodzielnie z wnioskiem o wydanie decyzji o zabudowie i zagospodarowaniu terenu; i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, stan ten nie ulegnie zmianie.
12)pozostali współwłaściciele działki nr (…):
-nie występowali o decyzję o zgodzie na wycinkę i pielęgnację istniejącej zieleni,
-nie zlecali przeprowadzenia pomiarów geodezyjnych,
-nie występowali o wydanie decyzji wyłączającej działkę nr (…) z produkcji użytków rolnych,
-nie występowali z wnioskiem o wydanie decyzji o zabudowie i zagospodarowaniu terenu;
13) na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego nikt nie będzie wstępował o:
-decyzję o zgodzie na wycinkę i pielęgnację istniejącej zieleni,
-zlecenie przeprowadzenia pomiarów geodezyjnych,
-wydanie decyzji wyłączającej przedmiotową nieruchomość z produkcji użytków rolnych, wydanie decyzji o zabudowie i zagospodarowaniu terenu.
14)Sprzedająca nie ponosiła żadnych nakładów finansowych na działkę nr (…), w szczególności na uzbrojenie terenu, ogrodzenie, doprowadzenie mediów, drogi dojazdowej i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie.
15)II Udział Sprzedającej od momentu nabycia nie był przez Sprzedającą wykorzystywany na żadne potrzeby Sprzedającej i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie,
16)II Udział Sprzedającej, od momentu nabycia, nie był wykorzystywany przez Sprzedającą w działalności rolniczej zdefiniowanej w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie.
17)W dniu (…) r. Sprzedająca oraz pozostali współwłaściciele działki nr (…) zawarli, jako wydzierżawiający, odpłatną umowę dzierżawy działki nr (…) z B. W. jako prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą: S. S. B. W., na czas nieokreślony z jednomiesięcznym okresem wypowiedzenia, zgodnie z którą wydzierżawiający (Sprzedająca oraz pozostali współwłaściciele działki nr (…)) oddali na rzecz B. W. działkę nr (…) do korzystania i pobierania pożytków z przeznaczeniem pod wypas (…) i zbiór (…). Na podstawie tej umowy, Sprzedająca oraz pozostali współwłaściciele działki nr (…), otrzymywali od B. W. (dzierżawca) czynsz. Umowa Dzierżawy została zmieniona aneksem z dnia (…) (…) (…) r. Umowa ta została rozwiązana w (…) r., zatem na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego (dzień zawarcia przez Sprzedającą z Kupującym umowy sprzedaży Udziału Sprzedającej) II Udział Sprzedającej nie będzie przedmiotem Umowy Dzierżawy. Z tytułu Umowy Dzierżawy Sprzedająca nie wystawiała do Dzierżawcy B. W. faktur VAT.
18)działka nr (…) była wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług przez cały okres posiadania przez Sprzedającą Udziału Sprzedającej i na dzień sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej, czyli na dzień zaistnienia zdarzenia przyszłego, stan ten nie ulegnie zmianie.
Spośród wskazanych okoliczności istotne jest zawarcie w dniu (…) r. przez Sprzedającą oraz pozostałych współwłaściciele działki nr (…), jako wydzierżawiających, odpłatnej umowę dzierżawy działki nr (…) z B. W., na podstawie której Sprzedająca oraz pozostali współwłaściciele działki nr (…) oddali na rzecz B. W. działkę nr (…) do korzystania i pobierania pożytków z przeznaczeniem pod wypas (…) i zbiór (…) a B. W. wypłacała czynsz na rzecz Sprzedającej oraz pozostałych współwłaściciele działki nr (…). Na podstawie tej umowy, Sprzedająca oraz pozostali współwłaściciele działki nr (…), otrzymywali od B. W. (dzierżawca) umówiony czynsz.
Dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
Warto w tym miejscu odnieść się do treści wspomnianego powyżej art. 15 ust. 2 Ustawy VAT: „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.
W definicji tej wyraźnie wskazano, że działalnością gospodarczą jest również wykorzystywanie towarów (w tym nieruchomości) w sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów (w tym nieruchomości) ma miejsce poprzez oddanie ich w dzierżawę.
W ramach umowy dzierżawy dochodzi do odpłatnego świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
W konsekwencji, dzierżawa nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 Ustawy VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT. Tym samym, dzierżawa nieruchomości spełnia, określoną w art. 15 ust. 2 Ustawy VAT, definicję działalności gospodarczej, bez względu na to, czy dzierżawa jest prowadzona w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem Sprzedająca dokona sprzedaży II Udziału Sprzedającej, czyli udziału we własności nieruchomości, która była przez nią wykorzystywana w działalności gospodarczej ponieważ Sprzedająca oraz pozostali współwłaściciele działki nr (…) zawarli, jako wydzierżawiający, umowę dzierżawy działki nr (…) z B. W., na czas nieokreślony i oddali jej tę działkę do korzystania i pobierania pożytków z przeznaczeniem pod wypas (…) i zbiór (…) w zamian za umówiony czynsz.
Taki sposób wykorzystywania przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej spowodował, że II Udział Sprzedającej nie był przez nią wykorzystywany wyłącznie w ramach majątku prywatnego.
W konsekwencji, występują przesłanki stanowiące podstawę uznania Sprzedającej za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy VAT, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
Zatem, sprzedaż przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej będzie dostawą dokonywaną przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 Ustawy VAT, a więc przez podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy VAT i w konsekwencji sprzedaż II Udziału Sprzedającej będzie stanowił odpłatną dostawę towarów, która zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT będzie, co do zasady, podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Jednakże z uwagi na fakt, że dla niezabudowanej działki gruntu nr (…), w której Sprzedająca ma II Udział Sprzedającej, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania terenu, w którym wyznaczono linie rozgraniczające na działce numer (…), oddzielające tereny o różnym przeznaczeniu i linie te rozgraniczają przeznaczenie terenu działki nr (…) na następujące cele:
a)zabudowa wielorodzinna z usługami (2 MW/U i 1 MW/U),
b)doga dojazdowa (37 KD-D),
c)droga główna (1 KD-G),
oraz
d) zieleń parkowa (6 ZP) - przeznaczenie podstawowe: ogólnodostępna zieleń parkowa urządzona, o funkcji rekreacyjnej, ozdobnej lub izolacyjnej, przeznaczanie dopuszczalne: urządzenia i budowle ogrodowe, przy czym teren zieleni parkowej (6 ZP) wyznaczony liniami rozgraniczającymi stanowi (…)% powierzchni działki numer (…) i nie jest terenem przeznaczonym pod zabudowę, natomiast teren zabudowy wielorodzinnej z usługami (2 MW/U i 1 MW/U), drogi dojazdowej (37 KD-D) i drogi głównej (1 KD-G), wyznaczony liniami rozgraniczającymi stanowi (…)% powierzchni działki numer (…) i jest terenem przeznaczonym pod zabudowę,
-to planowana sprzedaż przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej w części, wyznaczonej liniami rozgraniczającymi, oznaczonej w planie miejscowym symbolami 2 MW/U, 1MW/U, 37 KD-D i 1 KD-G (co stanowi (…)% II Udziału Sprzedającej) będzie opodatkowana podatkiem VAT, według właściwej stawki podatku od towarów i usług jako dostawa terenów.
Zgodnie z art. 2 pkt 33 Ustawy VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Tym samym teren zabudowy wielorodzinnej z usługami (2 MW/U i 1 MW/U), drogi dojazdowej (37 KD-D) i drogi głównej (1 KD-G), wyznaczony liniami rozgraniczającymi stanowi (…) % powierzchni działki numer (…) i przeznaczony pod zabudowę jest terenem budowlanym w rozumieniu art. 2 pkt 33 Ustawy VAT, a tym samym jego dostawa jest opodatkowana ponieważ nie ma zastosowania zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy VAT.
Ponieważ nabycie II Udziału Sprzedającej nie nastąpiło w wyniku czynności opodatkowanej podatkiem VAT i nie zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku od towarów i usług to nie można powiedzieć, że Sprzedająca miał prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tego nabycia, bądź nie miała takiego prawa, bowiem nie było podatku, który mogłyby odliczyć. Zatem w przypadku sprzedaży II Udziału Sprzedającej nie znajdzie zastosowania zwolnienie z opodatkowania VAT wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 2 Ustawy VAT.
Warto wspomnieć, że w analogicznej sprawie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zawarł tożsame stanowisko w interpretacji z dnia (…) r., nr (…).
Stanowisko w zakresie pytania drugiego
Jak już wskazano powyżej, dla niezabudowanej działki gruntu nr (…), w której Sprzedająca ma II Udział Sprzedającej, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania terenu, w którym wyznaczono linie rozgraniczające na działce numer (…), oddzielające tereny o różnym przeznaczeniu i linie te rozgraniczają przeznaczenie terenu działki nr (…) na następujące cele:
d) zabudowa wielorodzinna z usługami (2 MW/U i 1 MW/U),
e) doga dojazdowa (37 KD-D), f) droga główna (1 KD-G), oraz e) zieleń parkowa (6 ZP) - przeznaczenie podstawowe: ogólnodostępna zieleń parkowa urządzona, o funkcji rekreacyjnej, ozdobnej lub izolacyjnej, przeznaczanie dopuszczalne: urządzenia i budowle ogrodowe, przy czym teren zieleni parkowej (6 ZP) wyznaczony liniami rozgraniczającymi stanowi (…)% powierzchni działki numer (…)i nie jest terenem przeznaczonym pod zabudowę, natomiast teren zabudowy wielorodzinnej z usługami (2 MW/U i 1 MW/U), drogi dojazdowej (37 KD-D) i drogi głównej (1 KD-G), wyznaczony liniami rozgraniczającymi stanowi (…)% powierzchni działki numer (…) i jest terenem przeznaczonym pod zabudowę.
W związku z tym, sprzedaż przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej w części wyznaczonej liniami rozgraniczającymi oznaczonej w planie miejscowym jako 6 ZP (co stanowi (…)% II Udziału Sprzedającej) będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług jako dostawa terenów innych niż budowlane.
Zgodnie z art. 2 pkt 33 Ustawy VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Tym samym teren zieleni parkowej (6 ZP) wyznaczony liniami rozgraniczającymi stanowi (…)% powierzchni działki numer (…), który nie jest przeznaczony pod zabudowę, nie jest terenem budowlanym w rozumieniu art. 2 pkt 33 Ustawy VAT, a tym samym jego dostawa jest zwolniona z opodatkowana na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy VAT.
Warto wspomnieć, że w analogicznej sprawie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zawarł tożsame stanowisko w interpretacji z dnia (…) r., nr (…)
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
1)określone udziały w nieruchomości,
2)prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
3)udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
W świetle art. 195 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.
Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.
Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela.
Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie nieruchomości gruntowej (działki) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego. „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie (art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady).
Opodatkowaniu VAT podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady, odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży działki istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży działki podjął/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
Z orzeczenia tego wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Należy zatem sięgnąć do wykładni wynikającej z orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla celów działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości czy jej części w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
W świetle powyższego, aby wyjaśnić Państwa wątpliwości należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy Sprzedająca będzie działała w charakterze podatnika VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.
W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 693 § 1 cyt. Ustawy:
Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
W kontekście niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
W konsekwencji, dzierżawa nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, bez względu na to, czy dzierżawa jest prowadzona w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Należy wskazać, że Sprzedająca dokonuje sprzedaży II Udziału sprzedającej we współwłasności nieruchomości gruntowej o powierzchni (…) m2 stanowiącej niezabudowaną działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym (…). Z wniosku wynika, że Sprzedająca oraz pozostali współwłaściciele działki nr (…) zawarli, jako wydzierżawiający, odpłatną umowę dzierżawy działki nr (…) z B. W., na czas nieokreślony i oddali jej działkę do korzystania i pobierania pożytków z przeznaczeniem pod wypas (…) i zbiór (…).w zamian za czynsz.
Ponadto w opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo, że działka nr (…) była wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług przez cały okres posiadania przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej. Należy zauważyć, że zwolnione od podatku mogą być tylko czynności podlegające opodatkowaniu. Zatem Sprzedająca wykorzystywała posiadany udział we własności działki nr (…) do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
Taki sposób wykorzystywania przez Sprzedającą działki spowodował, że działka nie była przez nią wykorzystywana wyłącznie w ramach majątku prywatnego.
Biorąc więc pod uwagę całokształt okoliczności przestawionych we wniosku, a dotyczących działki mającej być przedmiotem sprzedaży, stwierdzić należy, że występują przesłanki stanowiące podstawę uznania Sprzedającej za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
Zatem, sprzedaż przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej w działce gruntu nr (…) będzie dostawą dokonywaną przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc przez podatnika podatku od towarów i usług, stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy i w konsekwencji sprzedaż ww. II Udziału w działce nr (…) będzie stanowiła – wskazaną w art. 7 ust. 1 ustawy – dostawę towarów, która zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.
Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Jednocześnie należy wskazać, że kluczowa dla sprawy regulacja stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 - Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen - „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1130):
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
1)lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2)sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania.
Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza ww. plan miejscowy, wskazując czy teren jest budowlany, czy też szerzej – przeznaczony pod zabudowę.
Przy czym, w sytuacji gdy w planie zagospodarowania przestrzennego dla danej działki wyznaczono dokładnie linie rozgraniczające miejsce zabudowy, to teren taki tylko w tej części, w której przeznaczony jest pod zabudowę będzie uznany za teren budowlany, pozostała część działki będzie uznana za teren inny niż budowlany.
O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT lub zwolnienia od podatku od towarów i usług przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o warunkach zabudowy.
Zgodnie z opisem sprawy przedmiotem planowanej sprzedaży jest II Udział Sprzedającej w części, wyznaczonej liniami rozgraniczającymi, oznaczonej w planie miejscowym symbolami 2 MW/U, 1MW/U, 37 KD-D i 1 KD-G (co stanowi (…)% II Udziału Sprzedającej), oraz II Udziału Sprzedającej w części wyznaczonej liniami rozgraniczającymi oznaczonej w planie miejscowym jako 6 ZP (co stanowi (…)% II Udziału Sprzedającej), które stanowią działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym (…). Działka położona jest na terenie objętym planem miejscowego zagospodarowania przestrzennego zgodnie z którym przewidziano dla niej przeznaczenie:
a)2 MW/U i 1 MW/U zabudowa wielorodzinna z usługami,
b)37 KD-D droga dojazdowa,
c)1 KD-G droga główna,
d)6 ZP zieleń parkowa,
Teren 6 ZP zgodnie z MPZP przeznaczony jest:
1)przeznaczenie podstawowe: ogólnodostępna zieleń parkowa urządzona, o funkcji rekreacyjnej, ozdobnej lub izolacyjnej,
2)dopuszczalne: urządzenia i budowle ogrodowe.
W miejscowym planie zagospodarowania terenu wyznaczono linie rozgraniczające na działce numer (…), oddzielające tereny o różnym przeznaczeniu. Linie te rozgraniczają przeznaczenie terenu działki na następujące cele:
a)zabudowa wielorodzinna z usługami (2 MW/U i 1 MW/U),
b)doga dojazdowa (37 KD-D),
c)droga główna (1 KD-G),
oraz
d)zieleń parkowa (6 ZP) - przeznaczenie podstawowe: ogólnodostępną zieleń parkowa urządzoną, o funkcji rekreacyjnej, ozdobnej lub izolacyjnej, przeznaczanie dopuszczalne: urządzenia i budowle ogrodowe.
Teren zieleni parkowej (6 ZP) wyznaczony liniami rozgraniczającymi stanowi (…)% powierzchni działki numer (…) i nie jest terenem przeznaczonym pod zabudowę.
Natomiast teren zabudowy wielorodzinnej z usługami (2 MW/U i 1 MW/U), drogi dojazdowej (37 KD-D) i drogi głównej (1 KD-G), wyznaczony liniami rozgraniczającymi stanowi (…)% powierzchni działki numer (…) i jest terenem przeznaczonym pod zabudowę.
Odnosząc się do części działki wyznaczonej liniami rozgraniczającymi, oznaczonej symbolami 2 MW/U i 1 MW/U, dla której dopuszcza się posadowienie na działkach zabudowy wielorodzinnej z usługami, a więc określonych obiektów budowlanych jak i części działki wyznaczonej liniami rozgraniczającymi oznaczonej symbolami 37 KD-D i 1 KD-G (co stanowi (…)% II Udziału Sprzedającej) dla których dopuszcza się zabudowę w postaci drogi dojazdowej i drogi głównej, należy wskazać, że stanowią one w myśl art. 2 pkt 33 ustawy o VAT grunty niezabudowane budowlane.
Wobec powyższego do sprzedaży II Udziałów w prawie własności działki oznaczonej nr (…), w części oznaczonej w planie miejscowym jako 2 MW/U, 1 MW/U, KD-D i 1 KD-G nie znajdzie zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Natomiast część wyznaczoną liniami rozgraniczającymi, oznaczona symbolem 6 ZP (co stanowi (…)% II Udziału Sprzedającej), która – jak Państwo wskazali – zgodnie z MPZP nie jest terenem przeznaczonym pod zabudowę, należy uznać za teren niezabudowany inny niż budowlany. Wobec tego do sprzedaży II Udziałów w prawie własności działki oznaczonej nr (…), w części oznaczonej w planie miejscowym jako 6 ZP (co stanowi (…)% II Udziału Sprzedającej) znajdzie zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości niezabudowanej wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
-towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
-przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
Jak wskazali Państwo w opisie zdarzenia przyszłego Sprzedająca nabyła II Udział Sprzedającej we współwłasności nieruchomości gruntowej o powierzchni (…)m2 stanowiącej niezabudowaną działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym (…), położonej w (…), dzielnicy (…), na podstawie umowy sprzedaży udokumentowanej aktem notarialnym. Nabycie przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej nie nastąpiło w wyniku czynności opodatkowanej podatkiem VAT i nie zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT.
W takiej sytuacji nie można powiedzieć, że Sprzedająca miała prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tego nabycia, bądź nie miała takiego prawa, bowiem nie było podatku, który mogłaby odliczyć.
W związku z powyższym, sprzedaż przez Sprzedającą (II Udziału Sprzedającej) w działce nr (…) w części, która w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego została oznaczona symbolami 2 MW/U, 1MW/U, 37 KD-D i 1 KD-G (co stanowi (…)% II Udziału Sprzedającej) nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ nie został spełniony co najmniej jeden z warunków wskazanych w tym przepisie, a warunki te muszą zostać spełnione łącznie.
W związku z powyższym, sprzedaż przez Sprzedającą (II Udziału Sprzedającej) w prawie własności działki nr (…) w części, wyznaczonej liniami rozgraniczającymi, oznaczonej w planie miejscowym symbolami 2 MW/U, 1MW/U, 37 KD-D i 1 KD-G (co stanowi (…)% II Udziału Sprzedającej) będzie opodatkowana podatkiem VAT, według stawki podatku od towarów i usług właściwej dla towaru będącego przedmiotem sprzedaży.
Natomiast sprzedaż przez Sprzedającą (II Udziału Sprzedającej) w prawie własności działki oznaczonej nr (…), w części wyznaczonej liniami rozgraniczającymi oznaczonej w planie miejscowym jako 6 ZP (co stanowi (…)% II Udziału Sprzedającej) będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Wydana interpretacja dotyczy skutków podatkowych planowanej sprzedaży przez Sprzedającą II Udziału Sprzedającej dla Państwa i Sprzedającej ((Y.)), nie rozstrzyga dla pozostałych współwłaścicieli Nieruchomości.
Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
-Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
-Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
-Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania
(X.) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
-w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.