
Temat interpretacji
Temat interpretacji
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Podatnik (Pan) jest osobą fizyczną i w 2024 r. rozlicza podatek dochodowy od osób fizycznych wspólnie z żoną, składając wspólne zeznanie podatkowe. Podatnik na stałe mieszka na terenie Polski, jest na stałe zameldowany w miejscu zamieszkania. Od wielu lat corocznie Pan wraz z żoną przekazują różnym podmiotom darowizny w wysokości od 5 do 10% wspólnego przychodu.
W poprzednim roku przekazał Pan księdzu katolickiemu darowiznę w formie gotówkowej na cele (...). Potwierdzeniem tego czynu jest przekazane przez tegoż księdza zaświadczenie, że przekazał Pan na rzecz parafii rzymskokatolickiej, w której ten ksiądz posługuje, darowiznę na cele związane z (...) w gotówce.
Planuje Pan skorzystać z prawa odliczenia przekazanej darowizny w formie gotówkowej od należnego podatku dochodowego za rok 2024.
Pytanie
Czy przepisy prawa w zakresie podatku od osób fizycznych np. tj.: art. 26 ust. 1 pkt 9, ust. 6b oraz ust. 7 pozwalają na odliczenie darowizny przekazanej w gotówce od podstawy opodatkowania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, na podstawie przepisów prawa art. 26 ust. 1 pkt 9, ust. 6b oraz ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest możliwe odliczenie darowizny przekazanej w gotówce od podstawy opodatkowania podatkiem od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 2647 ze zm.). Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Brzmienie powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
Stosownie zaś do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Przy czym art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot darowizn przekazanych na cele:
a)określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele, z zastrzeżeniem ust. 6e,
b)kultu religijnego,
c)krwiodawstwa realizowanego przez honorowych dawców krwi na podstawie ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi, w wysokości iloczynu kwoty rekompensaty określonej przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 2 tej ustawy i litrów oddanej krwi lub jej składników,
d)kształcenia zawodowego publicznym szkołom prowadzącym kształcenie zawodowe, o których mowa w art. 4 pkt 28a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, oraz publicznym placówkom i centrom, o których mowa w art. 2 pkt 4 tej ustawy,
e)określone w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie odbudowy Pałacu Saskiego, Pałacu Brühla oraz kamienic przy ulicy Królewskiej w Warszawie (Dz.U. z 2024 r. poz. 578)
–w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6% dochodu.
W myśl zaś art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.):
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Bezpłatność świadczenia oznacza, że nie może ono mieć odpowiednika w świadczeniu drugiej strony umowy, albowiem umowa darowizny jest umową jednostronnie zobowiązującą, a podstawę świadczenia stanowi causa donandi, czyli chęć dokonania przysporzenia majątkowego. Tak więc świadczenie darczyńcy jest bezpłatne wtedy, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Nieodpłatność ta oznacza, że darczyńca nie może uzyskać jakiegokolwiek ekwiwalentu w zamian za dokonaną darowiznę ani w chwili jej dokonywania ani też w przyszłości.
Stosownie do art. 26 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Łączna kwota odliczeń z tytułów określonych w ust. 1 pkt 9 nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty stanowiącej 6% dochodu, z tym że odliczeniu nie podlegają darowizny poniesione na rzecz:
a)osób fizycznych;
b)osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.
Zgodnie z art. 26 ust. 6b cytowanej ustawy:
Podatnicy korzystający z odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 9 oraz wynikającego z odrębnych ustaw, są obowiązani wykazać w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, kwotę przekazanej darowizny, kwotę dokonanego odliczenia oraz dane pozwalające na identyfikację obdarowanego.
Na mocy art. 26 ust. 6c ww. ustawy:
W przypadku zwrotu dokonanej darowizny, obdarowany jest obowiązany przekazać urzędowi skarbowemu informację o zwróconej podatnikowi darowiźnie, w terminie miesiąca od dnia dokonania zwrotu.
W myśl art. 26 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 9, nie stosuje się w przypadku, gdy podatnik zaliczył wartość przekazanej darowizny do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 11.
Przy czym, zgodnie z art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Przepisem szczególnym w stosunku do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest uregulowanie zawarte m.in. w art. 55 ust. 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1966), który stanowi, iż:
Darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym i podatkiem wyrównawczym), jeżeli kościelna osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz - w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny - sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność. W odniesieniu do darowizn na inne cele mają zastosowanie ogólne przepisy podatkowe.
Powołany powyżej przepis art. 55 ust. 7 zawarty w ustawie o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej nie wprowadza żadnych ograniczeń w zakresie kwoty odliczenia od podstawy opodatkowania. To oznacza, że darowizny na działalność charytatywno – opiekuńczą prowadzoną przez kościelne osoby prawne, zgodnie z zasadą „lex specialis derogat legi generali” są w całości (w pełnej wysokości bez ograniczeń, bezlimitowo) wyłączone z podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
A zatem, aby skorzystać z nielimitowanej ulgi podatkowej uprawniającej do odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym całej kwoty darowizny, bez względu na jej wielkość i stosunek procentowy do osiągniętego dochodu, koniecznym jest łączne spełnienie następujących warunków:
przekazanie darowizny na rzecz kościelnej osoby prawnej,
uzyskanie pokwitowania otrzymania darowizny przez kościelną osobę prawną,
przeznaczenie darowizny na działalność charytatywno-opiekuńczą,
otrzymanie, w ciągu dwóch lat od dnia przekazania darowizny, sprawozdania o przeznaczeniu darowizny na kościelną działalność charytatywno – opiekuńczą.
Zgodnie zaś z art. 26 ust. 6d komentowanej ustawy:
Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio do darowizn odliczanych na podstawie odrębnych ustaw.
Jak natomiast stanowi zaś art. 26 ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dowodu wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w banku, inny niż rachunek płatniczy – w przypadku darowizny pieniężnej;
Z zacytowanych powyżej przepisów wynika, że zasadniczą wagę w kwestii możliwości odliczenia darowizny ma właściwy sposób jej udokumentowania. W przypadku darowizn pieniężnych ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z ulgi z tytułu dokonanej darowizny pieniężnej od posiadania dowodu wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w banku, inny niż rachunek płatniczy.
Warunek ten dotyczy darowizn pieniężnych przekazanych na cele uregulowane w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym na cele kultu religijnego, jak również darowizn pieniężnych dokonanych na np. kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą, o której mowa w art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, ponieważ z art. 26 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przepis regulujący właściwe udokumentowanie, tj. art. 26 ust. 7, stosuje się odpowiednio do darowizn odliczanych na podstawie innych ustaw.
Aby możliwe było odliczenie od dochodu wydatków z tytułu darowizny pieniężnej, konieczne jest zatem przekazanie darowizny przez wpłatę na rachunek płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w banku, inny niż rachunek płatniczy. Jest to zatem wymóg, od spełnienia którego uzależniona jest możliwość odliczenia przedmiotowej darowizny od podstawy opodatkowania. Brak takiego dokumentu, stanowi samodzielną przesłankę do uznania, że odliczenie darowizny pieniężnej jest niemożliwe.
Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji
Z analizy Pana wniosku wynika, że przekazał Pan księdzu katolickiemu darowiznę w formie gotówkowej na cele związane z (...). Potwierdzeniem tego czynu jest przekazane przez tego księdza zaświadczenie, że przekazał Pan na rzecz parafii rzymskokatolickiej, w której ten ksiądz posługuje, darowiznę na cele związane z (...)w gotówce.
Powziął Pan wątpliwość czy przepisy prawa w zakresie podatku od osób fizycznych pozwalają na odliczenie darowizny przekazanej w gotówce.
W konsekwencji, stwierdzam, że skoro przekazał Pan księdzu katolickiemu darowiznę w formie gotówkowej to nie spełnia Pan jednego z podstawowych warunków umożliwiających skorzystanie z odliczenia. Nie dysponuje Pan dowodem wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w banku, inny niż rachunek płatniczy. Zatem darowizna przekazana gotówką nie podlega odliczeniu.
Nie zmienia tego nawet fakt, że posiada Pan zaświadczenie, z którego wynika, że przekazał Pan na rzecz parafii rzymskokatolickiej, w której ten ksiądz posługuje, darowiznę na cele związane z (...) w gotówce. Odliczeniu podlega tylko darowizna pieniężna (w formie bezgotówkowej) prawidłowo udokumentowana.
Wobec tego Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawyz dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.