
Temat interpretacji
Temat interpretacji
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
14 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 14 marca 2025 r. (wpływ 18 marca 2025 r.) oraz pismem złożonym 18 marca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1. Zainteresowana będąca stroną postępowania: …
2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:…
Opis zdarzenia przyszłego
16 maja 2019 r. nabyliście Państwo do wspólności małżeńskiej udział 1/2 nieruchomości niezabudowanej (działki gruntu nr A o powierzchni 0,08353 ha i nr B o powierzchni 0,0262 ha). Drugą część udziału (1/2) tych nieruchomości nabyło inne małżeństwo. Kupujący zapłacili za nieruchomość proporcjonalnie do nabytych udziałów. W 2020 r. rozpoczęliście Państwo budowę domu, metodą gospodarczą, z własnych środków. Na drugiej części działki współwłaściciele również wybudowali dom, z własnych środków. Odbiór obydwu domów nastąpił w 2021 r.
W dniu 21 lutego 2022 r. sąd wydał postanowienie o zniesieniu współwłasności w następujący sposób: z działki nr A o powierzchni 0,0853 ha podzielonej na działki nr C o powierzchni 0,0417 ha i nr D o powierzchni 0,0436 ha, i z działki nr B o powierzchni 0,0262 ha podzielonej na działki nr E o powierzchni 0,0127 ha i nr F o powierzchni 0,0135 ha, przyznał Wam działki nr D i nr F (do wspólności ustawowej małżeńskiej), a współwłaścicielom działki o numerach: … i E. Zniesienie współwłasności nastąpiło bez wzajemnych spłat lub dopłat. W 2025 r. zamierzacie Państwo sprzedaż nieruchomości.
W uzupełnieniu wniosku, na zadane pytania, udzieliła Pani następujących odpowiedzi:
a)miejsce położenia nieruchomości (działek);
Odpowiedź: Miejscowość …, gmina …, powiat …, województwo ….
b)kiedy (należy wskazać datę) uprawomocniło się postanowienie sądu o zniesieniu współwłasności?
Odpowiedź: postanowienie sądu o zniesieniu współwłasności uprawomocniło się 1 marca 2022 r.
c)w jakim celu dokonano podziału działek nr A i nr B?
Odpowiedź: celem dokonania podziału działek nr A i nr B było samodzielne dysponowanie i zarządzanie nieruchomością i w celu zniesienia współwłasności.
d)jaki sposób i na jakiej podstawie została ustalona wartość udziałów w działkach podlegających zniesieniu współwłasności; czy ustalone wartości ww. udziałów w działkach wynikały z wyceny nieruchomości, określającej wartość rynkową udziałów w nieruchomości, sporządzonej przez rzeczoznawcę majątkowego?
Odpowiedź: wartość udziałów w działkach podlegających zniesieniu współwłasności została określona na podstawie powierzchni działek przed i po podziale. Nie była dokonana przez rzeczoznawcę majątkowego tylko przez Państwa samodzielnie, na podstawie rynkowych wartości oferowanych na sprzedaż działek w tej samej miejscowości.
e)czy na skutek zniesienia współwłasności wartość rynkowa nabytych przez Panią oraz Pani męża na własność działek przekroczyła wartość rynkową udziału we współwłasności nieruchomości przysługujących Państwu przed zniesieniem współwłasności? Czy wskutek zniesienia współwłasności uzyskali Państwo przysporzenie majątkowe poprzez nabycie na własność nieruchomości o wartości rynkowej większej niż wartość przysługującego Państwu udziału we współwłasności nieruchomości przed zniesieniem współwłasności? Czy wskutek zniesienia współwłasności uzyskali Państwo przysporzenie majątkowe kosztem drugich współwłaścicieli nieruchomości?
Odpowiedź: Na skutek zniesienia współwłasności wartość rynkowa nabytych na własność przez Panią i Pani męża działek przekroczyła wartość rynkową udziału we współwłasności nieruchomości przysługujących Wam przed zniesieniem współwłasności. Wskutek zniesienia współwłasności uzyskaliście przysporzenie majątkowe poprzez nabycie na własność nieruchomości o wartość rynkowej większej niż wartość przysługującego Wam udziału we współwłasności nieruchomości przed zniesieniem współwłasności. Wskutek zniesienia współwłasności uzyskaliście przysporzenie majątkowe kosztem drugich współwłaścicieli nieruchomości.
f)jakie nieruchomości, należy wskazać nr działki/działek będą przedmiotem planowanej sprzedaży? Czy działka/działki będzie/będą w dniu sprzedaży zabudowane?
Odpowiedź: Przedmiotem planowanej sprzedaży są działki nr A i nr B, które są zabudowane.
g)czy dom, który Państwo wybudowaliście metodą gospodarczą znajduje się na działkach, których stali się Państwo współwłaścicielami w wyniku sądowego zniesienia współwłasności?
Odpowiedź Dom, który wybudowaliście Państwo znajduje się na działkach, których właścicielami staliście się w wyniku sądowego zniesienia współwłasności.
h)co jest przyczyną planowanej sprzedaży ww. nieruchomości?
Odpowiedź: Przyczyną planowanej sprzedaży ww. nieruchomości jest chęć wybudowania domu w innym miejscu.
i)czy planowane odpłatne zbycie ww. nieruchomości nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Odpowiedź: Planowane zbycie ww. nieruchomości nie nastąpi w wyniku działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 uopdof.
j)czy obowiązywał/obowiązuje Państwa ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej w momencie dokonywania wszystkich czynności opisanych we wniosku?
Odpowiedź: W momencie dokonywania wszystkich czynności opisanych we wniosku obowiązywał Państwa ustrój wspólności małżeńskiej.
W uzupełnieniu wniosku z dnia 18 marca 2025 r. wskazała Pani, że w poprzednim uzupełnieniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wysłanym 17 marca 2025 r., błędnie podała Pani odpowiedź na pytanie 2f. Powinno być „przedmiotem sprzedaży mają być działki D i F, działki te są zabudowane”. I w momencie sprzedaży będą nadal zabudowane.
Pytania
1.Czy w przypadku sprzedaży w 2025 r. nieruchomości, która została zakupiona w 2019 r. we współwłasności, a współwłasność została zniesiona w 2022 r., sprzedaż tej nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2.Jeśli sprzedaż będzie opodatkowana, to czy jedynie od wartości sprzedaży nieruchomości, której nastąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności, tj. 1,21% wartości sprzedaży nieruchomości?
Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
Zdaniem Zainteresowanych, nieruchomość została nabyta w 2019 r., wobec czego do 2025 r. minęło 5 lat i zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz art. 10 ust. 2 pkt PDOFizU, sprzedaż nieruchomości nabytej w 2019 r. nie podlega opodatkowaniu. Zniesienie współwłasności nieruchomości nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli nabyte na własność mienie mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym właścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby podlega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan majątku osobistego. Dla części nieruchomości nabytej w drodze zniesienia współwłasności, dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
Biorąc pod uwagę powierzchnię działek, w momencie zniesienia współwłasności nabyliście Państwo nieodpłatnie 1,21% udziału w nieruchomości. Ponieważ zniesienie współwłasności nastąpiło w 2022 r., sprzedaż nieruchomości w 2025 r. (nie minęło 5 lat), będzie opodatkowane podatkiem dochodowym od wartości 1,21% ceny sprzedaży.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d)innych rzeczy
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz wymienionych praw majątkowych przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości i praw majątkowych w takiej sytuacji w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i wymienionych praw istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia nieruchomości.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu, należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym.
Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.
Z opisu sprawy wynika, że 16 maja 2019 r. nabyliście Państwo do wspólności małżeńskiej udział 1/2 nieruchomości niezabudowanej (działki gruntu nr A i nr B). Drugą część udziału (1/2) tych nieruchomości nabyło inne małżeństwo. Kupujący zapłacili za nieruchomość proporcjonalnie do nabytych udziałów. W 2020 r. rozpoczęliście Państwo budowę domu, metodą gospodarczą, z własnych środków. Na drugiej części działki współwłaściciele również wybudowali dom, z własnych środków. Odbiór obydwu domów nastąpił w 2021 r.
W dniu 21 lutego 2022 r. sąd wydał postanowienie o zniesieniu współwłasności w następujący sposób: z działki nr A podzielonej na działki nr C i nr D, i z działki nr B podzielonej na działki nr E i nr F, przyznał Wam działki nr D i nr F (do wspólności ustawowej małżeńskiej), a współwłaścicielom działki o numerach: … i E. Zniesienie współwłasności nastąpiło bez wzajemnych spłat lub dopłat. W 2025 r. zamierzacie Państwo sprzedaż nieruchomości (działki nr D i nr F).
Nieruchomości położone są w miejscowości …. Celem dokonania podziału działek nr A i nr B było samodzielne dysponowanie i zarządzanie nieruchomością i w celu zniesienia współwłasności. Wartość udziałów w działkach podlegających zniesieniu współwłasności została określona na podstawie powierzchni działek przed i po podziale. Nie była dokonana przez rzeczoznawcę majątkowego tylko przez Państwa samodzielnie na podstawie rynkowych wartości oferowanych na sprzedaż działek w tej samej miejscowości. Na skutek zniesienia współwłasności wartość rynkowa nabytych na własność przez Panią i Pani męża działek, przekroczyła wartość rynkową udziału we współwłasności nieruchomości przysługujących Wam przed zniesieniem współwłasności. Wskutek zniesienia współwłasności uzyskaliście przysporzenie majątkowe poprzez nabycie na własność nieruchomości o wartości rynkowej większej niż wartość przysługującego Wam udziału we współwłasności nieruchomości przed zniesieniem współwłasności. Wskutek zniesienia współwłasności uzyskaliście przysporzenie majątkowe kosztem drugich współwłaścicieli nieruchomości.
Przedmiotem planowanej sprzedaży są działki nr D i F, które są zabudowane.
Dom, który wybudowaliście Państwo znajduje się na działkach, których właścicielami staliście się w wyniku sądowego zniesienia współwłasności. Przyczyną planowanej sprzedaży ww. nieruchomości jest chęć wybudowania domu w innym miejscu.
Planowane zbycie ww. nieruchomości nie nastąpi w wyniku działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak wskazano wyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej postanowiły.
Należy zatem wskazać, że nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.
Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
W świetle art. 196 przywołanej ustawy:
§ 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
§ 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie jedynie do jej części określonej wielkością jego udziału
Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.
Art. 210 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.
Stosownie do art. 211 Kodeksu cywilnego:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
Zatem, co do zasady zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość/udział w nieruchomości, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którą nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli:
·podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
·wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki współwłaścicielowi przysługuje w rzeczy wspólnej.
Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, podział majątku nie może być rozpatrywany w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości.
Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Przy czym mówiąc o powiększeniu udziału należy mieć na uwadze wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy, a nie wielkość czy ilość rzeczy jakie przypadną danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności.
Użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
Z opisu sprawy wynika, że w związku ze zniesieniem w 2022 r. współwłasności działki: nr A (podzielonej na działki o nr: C i D) i nr B (podzielonej na działki o nr: E i F), w których udziały w wysokości ½ nabyliście Państwo 16 maja 2019 r., staliście się Państwo wyłącznym właścicielem działek o numerach: D i F. Zniesienie współwłasności odbyło się bez spłat i dopłat. Jednak, w wyniku takiego podziału, wartość nieruchomości (działek) nabytych przez Państwa w drodze zniesienia współwłasności, przekroczyła wartość rynkową nabytego w 2019 r. udziału w nieruchomościach oznaczonych nr A i nr B. Oznacza to, że wskutek ww. zniesienia współwłasności uzyskaliście Państwo przysporzenie majątkowe ponad posiadany udział w działkach nr A i nr B, przysługujący Państwu przed dokonaniem zniesienia współwłasności. Zatem, w tej części mamy do czynienia z nabyciem, ponieważ wartość nieruchomości (działek) nabytych w wyniku zniesienia współwłasności przekroczyła wartość udziału w nieruchomościach, jaki Państwu przysługiwał przed dokonaniem tego zniesienia. Oznacza to, że dla nieruchomości, nabytych w wyniku przeprowadzonego zniesienia współwłasności, których wartość stanowi nadwyżkę ponad wartość przysługujących pierwotnie udziałów przed dokonaniem zniesienia współwłasności, dniem nabycia będzie dzień, w którym czynność ta nastąpiła, czyli 21 lutego 2022 r.
Zatem sprzedaż w okresie do dnia 31 grudnia 2027 r. (np. w 2025 r.) nieruchomości, tj. działek nr D i nr F w części dotyczącej przysporzenia ponad wartość udziałów sprzed zniesienia współwłasności – stanowić będzie źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
Z kolei zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
Ponadto, zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
1)dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2)dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
W myśl art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
Zgodnie z art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.
Zgodnie z art. 45 ust. 1 i ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.
Podsumowując, planowana sprzedaż w 2025 r. przez Państwa nieruchomości (działki nr: D i F powstałych w wyniku podziału działek nr A i nr B), w części w jakiej zostały przez Państwa nabyte w drodze zniesienia współwłasności ponad Państwa dotychczasowy posiadany udział, tj. w części, która należała uprzednio do innych współwłaścicieli, skutkuje dla Państwa powstaniem przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż ww. części nastąpi przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej części nieruchomości. Dochód z odpłatnego zbycia tej części nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e wskazanej ustawy.
Natomiast sprzedaż w 2025 r. przez Państwa ww. nieruchomości, w części nabytej w 2019 r., nie będzie skutkowała dla Państwa powstaniem przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż ww. części nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej części nieruchomości.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Wyjaśniam również, że wydając interpretacje w trybie ww. przepisu, nie odnoszę się do kwot i nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowaną, która jest stroną postępowania
Pani … (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.