
Temat interpretacji
Temat interpretacji
Temat interpretacji
Temat interpretacji
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów oraz podatku od towarów i usług. Uzupełniła go Pani z – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 lutego 2025 r. (wpływ 28 lutego 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pani adwokatem i prowadzi w tym zakresie działalność gospodarczą. Z uwagi na pracę głównie siedzącą - w kancelarii, w sądzie, w samochodzie, w środkach komunikacji w czasie podróży służbowych, a także noszenie ciężkich akt z pracy i do pracy, z i do sądu, odczuwa Pani poważne dolegliwości bólowe kręgosłupa. Obecnie od kilku tygodni zażywa Pani leki przepisane przez lekarza rodzinnego na ból kręgosłupa, a lekarz zalecił Pani regularnie: basen, jogę, pilates, saunę, masaże i fizjoterapię. Po takich usługach ból się zmniejsza albo ustaje. Bez takich usług nie jest Pani w stanie unieść teczki z aktami i laptopem, sprawnie poruszać się, a nawet w pewnym momencie nie była Pani w stanie, z uwagi na ból wsiąść do samochodu. Wobec stanu zdrowia, który wynika z prowadzonej działalności, musi Pani korzystać z usług opisanych wyżej i wydatkować środki na leki i diagnostykę.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że dla celów działalności gospodarczej prowadzi Pani podatkową księgę przychodów i rozchodów, koszty uzyskania przychodów rozlicza metodą kasową, rozlicza się Pani na podstawie ogólnej skali podatkowej. W związku z dolegliwościami bólowymi kręgosłupa podjęła Pani leczenie u lekarza rodzinnego, który zapowiedział, że przy kontynuowaniu dolegliwości bólowych skieruje Panią na TK/rezonans, a w tym tygodniu dolegliwości bólowe wróciły, więc zamierza Pani w następnym tygodniu powrócić do lekarza rodzinnego po skierowanie, a następnie z wynikiem udać się do specjalisty, przy czym czas oczekiwania na badanie TK/rezonans i specjalistę to zapewne ok 12 miesięcy, więc będzie Pani musiała wykonać te badania prywatnie, a także udać się na prywatną wizytę do specjalisty, dodatkowo lekarz rodzinny zalecił jogę, ćwiczenia typu pilates, oddziaływanie ciepłem (sauna), basen, rehabilitację.
W związku z problemami zdrowotnymi nie ma Pani stopnia niepełnosprawności, gdyby Pani miała, to już by zamknęła działalność gospodarczą i mogłaby zostać bezdomna i bezrobotna.
Dotychczas poniosła Pani wydatki na: regularne masaże - ok. 200 zł tygodniowo, poniosła Pani koszty leków przepisanych przez lekarza rodzinnego - leków przeciwbólowych i maści przeciwbólowych, jak również regularnie ponosi Pani koszty wejścia na saunę, basen, jogę, rehabilitację, ćwiczenia.
Wydatki związane z leczeniem, jakie zamierza Pani ponieść to koszty: ortopedy prywatnego, TK/rezonansu prywatnego, leków, maści przeciwbólowych, rehabilitacji prywatnej, basenu, jogi, sauny, ćwiczeń na kręgosłup i te koszty zamierza Pani uwzględnić w kosztach uzyskania przychodów.
Pani praca polega albo na pisaniu pism, a więc to praca siedząca przy biurku albo spędzaniu czasu na salach sądowych. W przypadku dolegliwości bólowych związanych z kręgosłupem, które Pani odczuwa po 10 latach pracy w zawodzie, nie jest Pani w stanie, ani wysiedzieć przed biurkiem, ani na sali sądowej. Do tego Pani praca wymaga częstego podróżowania, głównie samochodem, a przy ostrym bólu kręgosłupa nie mogła Pani samodzielnie prowadzić samochodu, a ty samym może się przemieszczać sprawnie między sądami, prokuraturami, policją. W ostatnim czasie nie była Pani w stanie wsiąść do samochodu, a musiała samochodem dojechać do Trójmiasta w celach służbowych (wówczas poprosiła Pani znajomego, który Panią tam zawiózł). Dolegliwości bólowe kręgosłupa uniemożliwiają Pani pracę.
Pytanie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych)
Czy stanowią koszty uzyskania przychodów wydatki ponoszone w związku z leczeniem oraz łagodzeniem bólu kręgosłupa wynikającego z charakteru pracy?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
Uważa Pani, że jako osoba wykonująca pracę siedzącą przy biurku po wiele godzin dziennie jest Pani uprawniona do zaliczenia jako kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z leczeniem oraz łagodzeniem bólu kręgosłupa, wynikającego z charakteru pracy takich jak: koszty ortopedy prywatnego, TK/rezonansu prywatnego, leków, maści przeciwbólowych, rehabilitacji prywatnej, basenu, jogi, sauny, ćwiczeń na kręgosłup typu pilates. Bez tych wydatków nie jest Pani w stanie okresowo wykonywać mojej działalności, a może się okazać, że nawet i długotrwale.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163)
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
- pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
- nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
- być właściwie udokumentowany.
Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły potrącania wydatków w określonym czasie.
Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętego przychodu.
W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Przy czym - związek przyczynowy między poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.
Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu - każdorazowo spoczywa na podatniku.
Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.
Należy ponadto dodać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy - poniesienie wydatku, który nie został wyłączony w art. 23 omawianej ustawy podatkowej, nie oznacza, że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów.
Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FSK 3526/16:
Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wydatkiem, a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.
Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r. sygn. akt II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że:
Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki, które można uznać za koszty uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy.
Należy również podkreślić, że:
Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku.
– wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2012 r. sygn. akt II FSK 430/11 oraz z 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3813/14.
Skoro jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.
Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że jest Pani adwokatem i prowadzi w tym zakresie działalność gospodarczą. Z uwagi na pracę głównie siedzącą, a także noszenie ciężkich akt z pracy i do pracy, z i do sądu, odczuwa Pani poważne dolegliwości bólowe kręgosłupa. W związku z tym podjęła Pani leczenie u lekarza rodzinnego, który zapowiedział, że przy kontynuowaniu dolegliwości bólowych skieruje Panią na TK/rezonans. Uważa Pani, ze czas oczekiwania na badanie TK/rezonans i specjalistę to zapewne ok 12 miesięcy, więc będzie Pani wykonać te badania prywatnie, a także uda się na prywatną wizytę do specjalisty. Obecnie od kilku tygodni zażywa Pani leki przepisane przez lekarza rodzinnego na ból kręgosłupa, a lekarz dodatkowo zalecił Pani jogę, ćwiczenia typu pilates, oddziaływanie ciepłem (sauna), basen, rehabilitację. Bez takich usług nie jest Pani w stanie unieść teczki z aktami i laptopem, sprawnie poruszać się, a nawet w pewnym momencie nie była Pani w stanie, z uwagi na ból wsiąść do samochodu. Wobec stanu zdrowia, który wynika z prowadzonej działalności, musi Pani korzystać z usług opisanych wyżej i wydatkować środki na leki i diagnostykę. Dotychczas poniosła Pani wydatki na: regularne masaże - ok. 200 zł tygodniowo, poniosła Pani koszty leków przepisanych przez lekarza rodzinnego - leków przeciwbólowych i maści przeciwbólowych, jak również regularnie ponosi Pani koszty wejścia na saunę, basen, jogę, rehabilitację, ćwiczenia. Ponadto, zamierza Pani ponieść koszty: ortopedy prywatnego, TK/rezonansu prywatnego, leków, maści przeciwbólowych, rehabilitacji prywatnej, basenu, jogi, sauny, ćwiczeń na kręgosłup i ww. koszty zamierza uwzględnić w kosztach uzyskania przychodów prowadzonej działalności adwokackiej. W związku z dolegliwościami bólowymi kręgosłupa nie posiada Pani orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.
Zauważyć należy, że wskazane przez Panią wydatki nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w treści art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Jak już wskazano, dla uzyskania takiego statusu konieczne jest również zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem a celem, jakim jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów.
Odnosząc się do zaprezentowanego opisu sprawy oraz powołanych przepisów prawa, należy podkreślić, że w związku z wykonywaniem zawodu adwokata i z uwagi na pracę głównie siedzącą, odczuwa Pani dolegliwości bólowe kręgosłupa, a w związku z tym ponosi Pani wydatki na leki i diagnostykę oraz łagodzeniem bólu kręgosłupa, wynikającego z charakteru pracy takich jak: koszty ortopedy prywatnego, TK/rezonansu prywatnego, leków, maści przeciwbólowych, rehabilitacji prywatnej, basenu, jogi, sauny, ćwiczeń na kręgosłup typu pilates , które mają na celu poprawę Pani stanu zdrowia. Wydatków poniesionych przez Panią w związku z koniecznością leczenia oraz łagodzenia bólu kręgosłupa nie można – ani bezpośrednio, ani pośrednio - zaliczyć do wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, gdyż bezpośrednim celem ich poniesienia jest uśmierzenie dolegliwości bólowych i zapewnienie prawidłowego funkcjonowania Pani organizmu. W sytuacji bólu kręgosłupa, każda osoba, niezależnie od tego, czy prowadzi działalność gospodarczą, czy też działalności takiej nie prowadzi, podejmuje działania związane z podjęciem leczenia i zniwelowania bólu, w tym przypadku kręgosłupa. Tak więc bezpośrednim celem, jaki jest związany z ponoszeniem tego rodzaju wydatków, jest ochrona zdrowia. Wydatki na poprawę zdrowia należą do wydatków o charakterze osobistym (w tym celu wydatki te ponoszą również inne osoby) i są związane z funkcjonowaniem danej osoby w życiu społecznym, a ich poniesienie uwarunkowane jest innymi względami, aniżeli osiąganie przychodów z działalności zarobkowej. Pomimo tego, że ból kręgosłupa wynika z charakteru pracy, a leczenie wskazanych we wniosku dolegliwości jest niezbędne dla prowadzenia działalności gospodarczej, stwierdzić należy że wydatki te są uwarunkowane ogólnym stanem Pani zdrowia, a więc są wydatkami o charakterze osobistym, co oznacza, że nie jest spełniona, w stosunku do przedmiotowych wydatków, podstawowa przesłanka zaliczania ich do kosztów uzyskania przychodu zawarta w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego wydatki te nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jako wydatki mające racjonalny wpływ na prowadzoną działalność gospodarczą
Podsumowując, wydatki ponoszone przez Panią w związku z leczeniem oraz łagodzeniem bólu kręgosłupa wynikającego z charakteru pracy, nie mają związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i nie są wydatkami ponoszonymi w celu powstania lub zwiększenia przychodu oraz zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodu jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Mają one charakter wydatków typowo osobistych, w związku z czym, nie można ich uznać za koszt uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu powołanego powyżej art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, ww. wydatki nie stanowią kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Panią działalności adwokackiej.
Wobec powyższego, Pani stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Niniejsza interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie podatku od towarów i usług wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Interpretacja dotyczy sprawy będącej przedmiotem zapytania. Inne kwestie nie podlegały ocenie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.