Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe - Interpretacja - null

ShutterStock
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe - Interpretacja - 0111-KDIB1-2.4010.721.2024.4.DK

Temat interpretacji

Temat interpretacji

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 lutego 2025 r. (wpływ 3 marca 2025 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Fundacja (…) (dalej: „Fundacja”) prowadzi działalność statutową oraz działalność gospodarczą wspomagającą realizację swoich celów statutowych. Fundacja dysponuje Ośrodkiem (…) (dalej: „Ośrodek”) na podstawie umowy dzierżawy.

W ramach działalności statutowej, Fundacja przyjmuje podopiecznych Ośrodka XYZ na okres około dwóch tygodni w Ośrodku. W Ośrodku, od 1 czerwca do 15 września, prowadzona jest wyłącznie działalność gospodarcza polegająca na świadczeniu usług pobytu i wyżywienia. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Fundacja świadczy odpłatne usługi zakwaterowania i wyżywienia dla klientów oraz usługi nieodpłatne w szczególności rekolekcje i kolonie dla dzieci.

W okresie letnim Fundacja poza prowadzoną działalnością gospodarczą nie prowadzi odrębnej działalności statutowej. Poza okresem letnim Fundacja nie świadczy usług odpłatnych, a całość działalności statutowej prowadzi poza Ośrodkiem.

Dochody z działalności gospodarczej przeznaczone są na pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem Ośrodka i Fundacji przez cały rok (zakup żywności, zatrudnienie pracowników, prąd, woda, dzierżawa Ośrodka, zakup materiałów i usług remontowych, zakup wyposażenia Ośrodka itp.). Dochód wypracowany z działalności gospodarczej w całości przeznaczany jest na realizację celów statutowych w roku bieżącym oraz w kolejnych latach. Fundacja odrębnie ustala dochód dla działalności statutowej, a odrębnie dla gospodarczej. Dochód z działalności gospodarczej w całości jest przekazywany na bieżącą i przyszłą działalność statutową.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:

1.Dochody uzyskane z prowadzonych działań, tj. działalności statutowej i gospodarczej korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ przeznaczane są na cele statutowe Fundacji m.in. na cele pomocy społecznej, kultu religijnego.

2.Cele statutowe fundacji:

(…).

3.Fundacja przyjmowała w Ośrodku Podopiecznych Ośrodka XYZ oraz grupę podopiecznych Ośrodka ABC w celu działalności statutowej fundacji, poprzez kontynuację realizowanego w ww. Ośrodkach Programu w nowych adaptacyjnych warunkach, poprzez stosowanie oddziaływań (…). Fundacja pokryła koszt przewozu autokarowego Podopiecznych Ośrodka i terapeutów z Ośrodka do miejsca realizacji przedsięwzięcia oraz ich przewozu w drodze powrotnej do Ośrodka, zapewniła zakwaterowanie Podopiecznym Ośrodka i terapeutom oraz pokryła koszty związane z wyżywieniem. Pomiędzy Fundacją a Ośrodkami ABC,XYZ były zawarte Porozumienia o współpracy na zorganizowanie obozów terapeutycznych.

4.Prowadzenie Ośrodka jest wypełnieniem ostatniej woli (…), który był założycielem Ośrodka. Celem jest podążanie śladami (…) i (…). Tak więc Ośrodek prowadzony jest w celu:

-działalności ewangelizacyjnej,

-działalności charytatywnej (nieodpłatny pobyt z wyżywieniem, pokrycie kosztów atrakcji) m.in. rodzinom, dzieciom, ofiarom katastrof konfliktów zbrojnych i wojen w kraju i za granicą, dzieciom wraz z rodzicami z terenów przygranicznych województwa (…) znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej, którzy znaleźli wśród Fundacji wsparcie i mogli przede wszystkim odpocząć w wyjątkowym miejscu jakim jest Ośrodek, odnaleźć wytchnienie duszy, nabrać siły, korzystając z różnych form wypoczynku, pobyć razem, umocnić wiarę i motywację do dalszego działania.

-działalności gospodarczej (usługa pobytu, wy żywienia, parking, towar: pamiątki) – z danej usługi korzystają osoby indywidualne, rodziny, grupy m.in. rekolekcyjne.

5.W Ośrodku Fundacja realizuje cele statutowe poprzez:

-Pomoc społeczną, w tym pomoc rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej:

- Wspólne zorganizowanie obozów terapeutycznych dla Podopiecznych XYZ, Ośrodka ABC w celu kontynuacji realizowanego w ww. Ośrodkach Programu w nowych adaptacyjnych warunkach poprzez stosowanie (…). Fundacja pokryła koszt przewozu autokarowego Podopiecznych Ośrodka i terapeutów z Ośrodka do miejsca realizacji przedsięwzięcia oraz ich przewozu w drodze powrotnej do Ośrodka, fundacja zapewniła nieodpłatnie zakwaterowanie Podopiecznym Ośrodka i terapeutom, pokryła koszty zakupu wyżywienia.

- Nieodpłatne kolonie dzieci z rodzicami z terenów przygranicznych Gminy A. w Ośrodku. W tym: pokryciem kosztów transportu dzieci, całodziennego wyżywienia i noclegu w Ośrodku, zapewnienie i pokrycie kosztów wszelkiego rodzaju atrakcji, miały możliwość odwiedzenia ciekawych miejsc i skorzystania z atrakcji (…) a także wyposażone zostały m.in. w wyprawki szkolne.

- Nieodpłatne kolonie rodzinne osób mających trudną sytuację materialną i życiową.

-W celu pomocy ofiarom konfliktów zbrojnych i wojen w kraju i za granicą:

- Fundacja m.in.: zapewniła i pokryła koszty kolonii (…) polskich dzieci z terenów wojennych Ukrainy. W tym: pokrycie kosztów transportu dzieci, całodziennego wyżywienia i noclegu w Ośrodku, zapewnienie i pokrycie kosztów wszelkiego rodzaju atrakcji, miały możliwość odwiedzenia ciekawych miejsc i skorzystania z atrakcji (…). Otoczone były opieką, mogły poczuć spokój i radość wakacji. Uczestniczyły w Mszach Świętych, spotkaniach modlitewnych, a także wyposażone zostały m.in. w wyprawki szkolne, pamiątki, koszulki i koce.

-W celu pomocy chrześcijanom w rozwoju ich osobistej relacji z Bogiem, prowadzeniu działalności ewangelizacyjnej oraz misyjnej w wymiarze indywidualnym i masowym, wspieraniem kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego; podtrzymaniem i upowszechnianiem tradycji, pielęgnowanie polskości oraz rozwoju świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej:

- Podczas wakacji w Ośrodku odbył się (…) Festiwal (…), którego celem było przybliżenie misji i dorobku (…). Fundacja zapraszała znane osoby, które głosiły swoje świadectwa o nawróceniu oraz recytowały cytaty (…). W danych spotkaniach miały możliwość uczestniczyć nieodpłatnie wspólnoty, grupy rekolekcyjne, grupy dzieci i młodzieży, a także całe rodziny i osoby indywidualne.

6.Fundacja jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

7.Świadczone odpłatne usługi zakwaterowania i wyżywienia dla klientów stanowią usługi opodatkowane podatkiem od towarów i usług według właściwej stawki tego podatku.

8.Świadczone przez Fundację usługi nieodpłatne w szczególności kolonie dla dzieci są opodatkowane podatkiem od towarów i usług wg stawki 8% (usługa noclegu i wyżywienia)- wykazywane jako świadczenie nieodpłatne dowodem wewnętrznym. Usługi nieodpłatne były opodatkowane podatkiem VAT w okresie letnim (w sezonie czerwiec-sierpień), w okresie kiedy była wykonywana działalność gospodarcza. W okresie niewykonywania działalności gospodarczej tj. maj nieodpłatne usługi noclegu i wyżywienia np. świadczone na rzecz ośrodka leczenia uzależnień dla ich podopiecznych nie były opodatkowane podatkiem VAT.

9.Odpłatne usługi zakwaterowania i wyżywienia świadczone są na rzecz podatników, osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, osób prawnych niebędących podatnikami.

10.Usługi nieodpłatne świadczone są na rzecz osób prawnych nieprowadzących działalności gospodarczej tj. fundacji, stowarzyszeń, jednostek budżetowych.

11.Odpłatne usługi zakwaterowania i wyżywienia dla klientów nie były zawierane na podstawie umów cywilnoprawnych.

12.Usługi nieodpłatne świadczone były na podstawie zawieranych umów-Porozumienia m.in. z Fundacją, Parafią, Urzędem Gminy, Ośrodkami leczenia uzależnień.

13.Odpłatne usługi zakwaterowania i wyżywienia są świadczone w okresie czerwiec - wrzesień.

14.Nieodpłatne usługi zakwaterowania i wyżywienia świadczone były w okresie: kwiecień - maj, początek czerwca oraz 2 tyg. sierpnia.

15.Wydatki określane jako „zakupy związane z działalnością gospodarczą wykonywaną w okresie letnim” to zakup żywności klientom, dla których świadczona jest odpłatna usługa i nieodpłatne wyżywienia, koszty energii, zużycia wody, opał, koszty wynagrodzeń, koszty eksploatacyjne i remontowe samochodu, koszt dzierżawy ośrodka, drobne prace remontowe, zakup materiałów remontowych i wyposażenia.

16.Wydatki określane jako „zakupy związane z działalnością gospodarczą wykonywaną w okresie letnim” wykorzystywane są do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Od zakupów dotyczących realizacji usługi nieodpłatnej również jest odliczany podatek VAT, ponieważ od realizacji usługi nieodpłatnej został wykazany VAT należny na podstawie dowodu wewnętrznego.

17.Wydatki określane jako „koszty związane z zabezpieczeniem źródła przychodu” ponoszone są w okresie od października do maja związane są z kosztami utrzymania Ośrodka poza okresem działalności gospodarczej kiedy nie ma źródła przychodu opodatkowanego, m.in. wydatki związane ze zużyciem energii, prąd, woda, monitorowanie systemu alarmowego, zakupem elementów remontowo - konserwacyjnych w celu przygotowania Ośrodka do działalności, bieżącej konserwacji pomieszczeń, wynagrodzenie za zleceniobiorcę który nadzoruje, stróżuje i wykonuje prace konserwatorskie, dzierżawy Ośrodka. Wydatki związane są z zabezpieczeniem źródła przychodu tj. Ośrodka świadczącego usługami zakwaterowania i wyżywienia oraz świadczonymi usługami nieodpłatnymi m.in. koloniami dla dzieci w okresie letnim (w sezonie - w trakcie prowadzonej działalności gospodarczej) oraz świadczenie usług nieodpłatnych poza sezonem tj. maj.

18.Wydatki określane jako „koszty związane z zabezpieczeniem źródła przychodu” ponoszone poza sezonem wykorzystywane są do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (w trakcie sezonu, w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej odpłatnej i nieodpłatnej) oraz nie podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (nieodpłatne noclegi i wyżywienie poza sezonem maj).

19.Towary i usługi (wydatki) określane jako „koszty związane z zabezpieczeniem źródła przychodu” są wykorzystywane do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.). zwanej dalej „ustawą”.

20.Towary i usługi (wydatki) określane jako „koszty związane z zabezpieczeniem źródła przychodu” wykorzystywane są do działalności statutowej, nieodpłatnej poza sezonem.

21.Koszty związane z zabezpieczeniem źródła przychodu są w całości traktowane jako koszty związane z działalnością opodatkowaną. Służą zabezpieczeniu źródła przychodów - działalności gospodarczej.

22.Pod pojęciem „całość kosztów” rozumiemy wszystkie koszty ponoszone w trakcie sezonu, w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej oraz poza sezonem związane z utrzymaniem ośrodka (wyżywienie, energia, opał, dzierżawa ośrodka, materiały i usługi remontowe oraz usługi księgowe i telekomunikacyjne, usługi prawne z sezonie. Wszystkie koszty w trakcie sezonu czerwiec-wrzesień związane z ośrodkiem i świadczącymi usługami oraz kosztami administracyjnymi (księgowe, prawne).

23.Podatek VAT odliczamy od wszystkich kosztów ponoszonych w związku z prowadzonym Ośrodkiem - w okresie letnim (zakup żywności, energia, woda, opał, materiały remontowe, usługi remontowe, koszty eksploatacji samochodu, naprawy samochodu, usługi księgowe, telekomunikacyjne) i poza sezonem od kosztów ponoszonych w ramach zabezpieczenia źródła przychodu z działalności gospodarczej Ośrodka (usługi remontowe, materiały remontowe, wyposażenie). Od kosztów ponoszonych poza sezonem w związku z funkcjonowaniem fundacji np. usługi księgowe, usługi telekomunikacyjne nie odliczamy podatku VAT.

24.W okresie letnim „całość kosztów” związana jest ze sprzedażą opodatkowaną.

25.Wydatki określane jako „całość kosztów” w okresie letnim oraz poza nim związane z prowadzeniem Ośrodka są wykorzystywane do celów prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy [o podatku od towarów i usług – przyp. organu] - działalność odpłatna i nieodpłatna.

26.Wydatki określane jako „całość kosztów” ponoszone w trakcie sezonu służą działalności gospodarczej odpłatnej i nieodpłatnej oraz działalności statutowej prowadzonej poza sezonem np. w miesiącu maju.

27.Wydatki określane jako „koszty nie związane z funkcjonowaniem Ośrodka” ponoszone są przede wszystkim poza okresem letnim (październik-marzec) i dotyczą m.in. wydatków związanych z aktywizacją i wsparciem seniorów, organizowaniem spotkań aktywizujących w (…), wsparciem rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej, zakup paczek świątecznych, zakup poczęstunku, organizacja Rekolekcji, spotkań tematycznych np. Walentynki, Andrzejki, Mikołajki, czynsz za najem lokalu siedziby fundacji, rachunek za telefon służbowy, zakup artykułów papierniczych, paliwo - samochód służbowy, tusz do drukarki, usługi księgowe, prawnicze, wydatki na samochód służbowy itp. Wydatki te nie są związane z odpłatnymi usługami zakwaterowania i wyżywienia dla klientów lub świadczonymi w Ośrodku usługami nieodpłatnymi w okresie letnim.

28.Wydatki określane jako „koszty niezwiązane z funkcjonowaniem Ośrodka” wykorzystywane są do czynności niepodlegających opodatkowaniem podatkiem VAT.

29.Wydatki określone jako „koszty niezwiązane z funkcjonowaniem Ośrodka” nie są wykorzystywane do celów prowadzonej działalności gospodarczej.

30.Wydatki określone jako „koszty niezwiązane z funkcjonowaniem Ośrodka” wykorzystywane są do celów statutowych fundacji.

31.W związku z wykorzystaniem samochodu Fundacja ponosi wydatki ubezpieczenia, wydatki eksploatacyjne (paliwo, płyny), naprawy bieżące.

32.Podatek VAT naliczony odliczany jest od wydatków eksploatacyjnych, napraw bieżących w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

33.Ww. samochód wykorzystywany jest do działalności gospodarczej i statutowej.

34.Nabyty przez Fundację samochód w ramach darowizny wykorzystywany jest do działalności gospodarczej i innych celów niż działalność gospodarcza - działalność statutowa.

35.W przypadku, gdy samochód jest wykorzystywany zarówno do celów prowadzonej przez Fundację działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (działalność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT) jest możliwe przypisanie ponoszonych wydatków w całości do działalności gospodarczej Fundacji. Koszty kwalifikowane są na podstawie wykonywanych działań w danym okresie w roku. W sezonie prowadzenia działalności gospodarczej w okresie czerwiec-wrzesień ponoszone koszty związane z używaniem samochodu są kwalifikowane jako koszty działalności gospodarczej a poza sezonem jako koszty działalności statutowej.

36.Od wydatków ponoszonych w związku z wykorzystywaniem samochodu do działalności gospodarczej odpłatnej i nieodpłatnej podatek VAT jest odliczany. Fundacja dokonuje odliczenia w wysokości 50% VAT, ponieważ samochód nie spełnia definicji samochodu ciężarowego.

37.Przedmiotem darowizny jest samochód osobowy (…).

38.Nie jest wykluczone wykorzystanie samochodu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

39.Nie istnieje nadzór nad używaniem pojazdu w trakcie wykonywania obowiązków służbowych.

40.Regulamin użytkowania samochodu dotyczy używania samochodu w sezonie letnim do prowadzenia działalności gospodarczej (w okresie czerwiec-wrzesień ponoszone koszty związane z używaniem samochodu są kwalifikowane jako koszty działalności gospodarczej a poza sezonem jako koszty działalności statutowej).

41.Fundacja nie prowadzi ewidencji przebiegu opisanego we wniosku samochodu.

42.Fundacja nie złożyła właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego informacji VAT-26, o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy.

43.Regulamin określa sposób wykorzystywania samochodu, nie jest potwierdzany ewidencją przebiegu.

44.Fundacja nic zatrudniała pracowników tyko zleceniobiorców. Samochód użytkowany jest tylko przez Fundację tylko w ramach prowadzonej działalności fundacji.

45.Samochód użytkuje tylko prezes Fundacji tylko w ramach prowadzonej działalności fundacji.

46.Pojazd garażowany jest na terenie Ośrodka i przy siedzibie Fundacji.

47.W ramach wykonywania obowiązków służbowych przez pracowników Fundacji nie ma możliwości parkowania bądź dojazdu do jego miejsca zamieszkania lub innego miejsca parkowania samochodu.

48.Pojazd, o którym mowa we wniosku, nie jest pojazdem konstrukcyjnie przeznaczonym do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą. Z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym nie wynika takie przeznaczenie.

49.Pojazd, o którym mowa we wniosku, nie jest pojazdem, którego konstrukcja wyklucza jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, lub powoduje, że jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

50.Samochód nie spełnia wymogów określonych w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy VAT.

51.Przyjęcie/nabycie przez Fundację samochodu doszło na podstawie Umowy darowizny z dnia (…) r.

52.Przyjęcie samochodu nastąpiło w momencie podpisania Umowy darowizny w dniu (…) r.

Pytania (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wydatki Fundacji na świadczenie usług nieodpłatnych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów? [część pytania nr 4 zawartego w uzupełnieniu w pkt III]

2.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wydatki ponoszone w związku z wykorzystywaniem samochodu nabytego przez Fundację w drodze darowizny stanowią koszty uzyskania przychodu w wysokości zależnej od stopnia wykorzystania samochodu dla celów prowadzonej działalności gospodarczej oraz dla realizacji celów statutowych? [część pytania nr 5 zawartego w uzupełnieniu w pkt III]

3.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wymienione w pytaniu nr 1 usługi nieodpłatne [prowadzenie rekolekcji i kolonii dla dzieci – przyp. organu] są przez Fundację kwalifikowane jako świadczenia nieodpłatne?

4.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Fundacja w okresie letnim całość kosztów przypadających na ten okres zalicza do kosztów prowadzonej działalności gospodarczej oraz odlicza naliczony podatek VAT, natomiast poza okresem letnim koszty nie związane z funkcjonowaniem Ośrodka, w szczególności usługi księgowe, usługi telekomunikacyjne, usługi prawne kwalifikuje łącznie z podatkiem VAT (w cenie brutto) jako koszt związany z działalnością statutową?

5.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym przekazywanie dochodu wypracowanego z działalności gospodarczej na działalność statutową wymaga wyłącznie dokumentowania właściwym dowodem księgowym? Wnioskodawca dysponuje jednym rachunkiem bankowym, środki pieniężne są na bieżąco kwalifikowane jako wydatki na cele statutowe lub wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą?

6.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, jeżeli po zakończeniu roku podatkowego Wnioskodawca zadeklarował, że przeznaczy dochód na cele statutowe określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowego od osób prawnych, Wnioskodawca nie ma obowiązku wpłacać podatku od tego dochodu?

7.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którymi po zakończeniu roku podatkowego, od środków pieniężnych stanowiących dochód, przeznaczonych na cele prowadzonej działalności gospodarczej fundacja powinna do 20-tego dnia następnego miesiąca po dokonaniu wydatku zapłacić podatek CIT oraz skorygować odpowiednią deklarację CIT?

Państwa stanowisko w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Ad 1.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Koszty poniesione w związku ze świadczeniem usług nieodpłatnych (świadczeń nieodpłatnych) nie mieszczą się w definicji kosztów uzyskania przychodów zawartej w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie stanowią one więc kosztów podatkowych.

Ad 2.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku Fundacji uzyskana darowizna korzysta ze zwolnienia z opodatkowania, jeżeli zostanie przeznaczona na cele statutowe. Nabyty przez fundację w drodze darowizny samochód wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania. Ze zwolnienia z opodatkowania nabycie samochodu w drodze darowizny będzie korzystać w takim zakresie w jakim samochód wykorzystywany jest dla celów określonych w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zdaniem Wnioskodawcy, to Wnioskodawca wskazuje jaki jest udział wykorzystania samochodu dla celów prowadzonej działalności gospodarczej oraz dla realizacji celów statutowych i w takiej proporcji nabycie w drodze darowizny korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego. W tak ustalonym zakresie wydatki związane z eksploatacją samochodu stanowią koszty uzyskania przychodu (…).

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT w przypadku nabycia środka trwałego w ramach darowizny wartość początkową środków trwałych stanowi ich wartość rynkowa z dnia nabycia, chyba że w umowie darowizny wartość ta została określona i jest niższa niż wartość rynkowa. Wartość ta będzie dla fundacji stanowić podstawę do określenia udziału wykorzystania samochodu dla celów prowadzonej działalności gospodarczej oraz dla realizacji celów statutowych.

Ad 3.

Przepisy podatkowe, w tym również przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie określają, co należy rozumieć pod pojęciem nieodpłatnego świadczenia. Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez organy podatkowe i sądy administracyjne, wskazujące sposób rozumienia przepisów prawa podatkowego, za nieodpłatne świadczenie uznaje się wszelkie zdarzenia prawne i gospodarcze, w konsekwencji których powstaje nieodpłatne, niezwiązane z poniesieniem wydatku lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątkowe o konkretnym wymiarze finansowym. Ustawodawca ograniczył się jedynie do wskazania w art. 12 ust. 5-6a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, sposobu i kryteriów ustalania wartości nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń.

W świetle art. 12 ust. 5 ustawy CIT wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b.

W myśl art. 12 ust. 6 ustawy o CIT wartość świadczeń w naturze, w tym nieodpłatnych świadczeń, ustala się:

1)jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2)jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

3)jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu;

4)w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Natomiast pojęcie „świadczenia” rozpatrywane jest z punktu widzenia zobowiązaniowego, tj. w świetle dyspozycji art. 353 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, zgodnie z którym zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić.

Świadczenie jest zatem przedmiotem stosunku zobowiązaniowego i polegać ono może zarówno na działaniu, jak i na zaniechaniu osoby zobowiązanej, bądź na niewykonywaniu pewnych uprawnień czy czynności (art. 353 § 2 Kodeksu cywilnego).

Cechą świadczenia nieodpłatnego jest to, aby otrzymujący takie świadczenie nie był zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Oznacza to, że świadczenie uzyskane przez podatnika w sytuacji, gdy spełniający świadczenie uzyskuje albo ma uzyskać w przyszłości wzajemnie jakieś inne przysporzenie majątkowe, nie ma charakteru nieodpłatnego.

W związku z powyższym nieodpłatne świadczenie usług, w szczególności nieodpłatne prowadzenie rekolekcji i kolonii dla dzieci kwalifikowane jest przez Fundację jako świadczenia nieodpłatne.

Ad 4.

Fundacja w okresie letnim całość kosztów (wyżywienie, opał, energia, dzierżawa ośrodka (faktura VAT wystawiana za cały rok), usługi telekomunikacyjne, usługi księgowe), przypadających na ten okres zalicza do kosztów prowadzonej działalności gospodarczej oraz odlicza naliczony podatek VAT. W okresie letnim wszelka działalność fundacji jest związana z prowadzoną w Ośrodku działalnością gospodarczą.

Poza okresem letnim koszty niezwiązane z funkcjonowaniem Ośrodka, w szczególności usługi księgowe, usługi telekomunikacyjne, usługi prawne fundacja kwalifikuje łącznie z podatkiem VAT (w cenie brutto) jako koszt związany z działalnością statutową. Poza okresem letnim wszelka działalność fundacji jest związana z celami statutowymi, o których mowa art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

Ad 5.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach, fundacje mogą być ustanowione dla realizacji zgodnych z interesami Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych.

Fundacje posiadają osobowość prawną, a zatem jako osoby prawne są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Fundacje nie zostały wymienione przez ustawodawcę w treści art. 6 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowy m od osób prawnych jako podmioty, które są zwolnione od podatku, podlegają więc ogólnym regułom podatkowym przewidzianym w tej ustawie. Oznacza to, że fundacje ustalają dochód bez względu na rodzaje źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty.

Katalog dochodów podlegających zwolnieniu z opodatkowania zawiera art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenie wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na te cele. Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest przeznaczenie i - bez względu na termin wydatkowanie osiągniętego dochodu na działalność statutową, w tym na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji celów statutowych.

W świetle powyższego o możliwości zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych dochodu osiągniętego przez fundację decyduje cel, na jaki przeznaczone zostaną te środki. Ponoszenie wydatków na cele statutowe fundacji musi wynikać z prowadzonej przez fundację dokumentacji. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Odrębne przepisy, o których mowa w tym artykule, zawarte są w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. Z przepisów tej ustawy wynika, iż podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej, zwane „dowodami źródłowymi”. Księgi rachunkowe powinny być prowadzone rzetelnie, bezbłędnie, sprawdzalnie i bieżąco (art. 24 ust. 1 ustawy o rachunkowości), a transakcje udokumentowane rzetelnymi dowodami księgowymi (art. 22 tej ustawy).

Dowód księgowy, który będzie właściwy do wprowadzenia wpisu do ksiąg rachunkowych, będzie również stosownym dokumentem do celów podatkowych. Jeżeli z dowodu księgowego wynika, że dany wydatek dotyczy realizacji celów statutowych do których należą: działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenie wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego, dochód przeznaczony na ww. cele jest zwolniony z podatku dochodowego.

Ad 6.

Stosownie do art. 25 ust. 4 ustawy o CIT, jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 uprzednio zadeklarowali, że przeznaczą dochód na cele określone w tych przepisach i dochód ten wydatkowali na inne cele albo na cele określone w tych przepisach, ale po terminie w nich określonym - podatek od tego dochodu, bez wezwania, wpłaca się do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku lub w którym upłynął termin do dokonania wydatku.

W związku z powyższym jeżeli fundacja, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych uprzednio zadeklarowała, że przeznaczy dochód na cele określone w tych przepisach, a dochód nie został wydatkowany na inne cele niż określone w art. 17 ust. 1 pkt 4. fundacja nie ma obowiązku wpłacania podatku od tego dochodu.

Ad 7.

Stosownie do art. 25 ust. 4 ustawy o CIT, jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1, uprzednio zadeklarowali, że przeznaczą dochód na cele określone w tych przepisach i dochód ten wydatkowali na inne cele albo na cele określone w tych przepisach, ale po terminie w nich określonym - podatek od tego dochodu, bez wezwania, w płaca się do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku lub w którymi upłynął termin do dokonania wydatku. Wydatkowanie dochodu na cele prowadzonej działalności gospodarczej nie stanowią celu określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. W związku z obowiązkiem zapłacenia podatku konieczne jest dokonanie korekty deklaracji CIT w tym zakresie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 166):

Fundacja może być ustanowiona dla realizacji zgodnych z podstawowymi interesami Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, w szczególności takich, jak: ochrona zdrowia, rozwój gospodarki i nauki, oświata i wychowanie, kultura i sztuka, opieka i pomoc społeczna, ochrona środowiska oraz opieka nad zabytkami.

Stosownie do art. 5 ust. 1 ww. ustawy:

Fundator ustala statut fundacji, określający jej nazwę, siedzibę i majątek, cele, zasady, formy i zakres działalności fundacji, skład i organizację zarządu, sposób powoływania oraz obowiązki i uprawnienia tego organu i jego członków. Statut może zawierać również inne postanowienia, w szczególności dotyczące prowadzenia przez fundację działalności gospodarczej, dopuszczalności i warunków jej połączenia z inną fundacją, zmiany celu lub statutu, a także przewidywać tworzenie obok zarządu innych organów fundacji.

Fundacje posiadają osobowość prawną, tak więc jako osoby prawne są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Jednocześnie nie zostały one wymienione przez ustawodawcę w treści art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”) jako podmioty, które są zwolnione z opodatkowania. Z uwagi na powyższe należy wskazać, że fundacje, tak jak inne podmioty posiadające osobowość prawną, podlegają ogólnym regułom podatkowym przewidzianym w tej ustawie. Oznacza to, że fundacje ustalają dochód bez względu na rodzaje źródeł przychodów, z których dochód ten został osiągnięty.

Wzajemny stosunek działalności statutowej i działalności gospodarczej określa art. 5 ust. 5 ustawy o fundacjach, który stanowi, że:

Fundacja może prowadzić działalność gospodarczą w rozmiarach służących realizacji jej celów. Jeżeli fundacja ma prowadzić działalność gospodarczą, wartość środków majątkowych fundacji przeznaczonych na działalność gospodarczą nie może być mniejsza niż tysiąc złotych.

Istotą fundacji i zasadniczym jej celem jest prowadzenie działalności statutowej, a działalność gospodarcza ma jedynie tworzyć warunki realizacji celów statutowych i uzupełniać środki na działalność statutową.

Ad 1.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wydatki Fundacji na świadczenie usług nieodpłatnych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu (ewentualnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów), przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu.

Mając na uwadze Państwa wskazania, że Fundacja jest podatnikiem który korzysta ze zwolnienia przedmiotowego wymienianego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, kwestie kosztów należy rozpatrywać w sposób szczególny.

Dokonując zatem rozstrzygnięcia w analizowanej sprawie w pierwszej kolejności należy rozróżnić wydatki będące kosztami uzyskania przychodów od wydatków poniesionych na realizację celów statutowych.

I tak, w przypadku kiedy podmiot uzyskuje dochody zwolnione od podatku dochodowego w związku z prowadzeniem określonej działalności statutowej (art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT), wszelkie wydatki w pierwszej kolejności powinny być analizowane pod kątem możliwości zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że w sytuacji, gdy wydatek:

1.został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów, to stanowi on koszt uzyskania przychodów,

2.nie stanowi kosztu uzyskania przychodu ale wiąże się z realizacją celów statutowych, to równowartość dochodu odpowiadająca temu wydatkowi będzie wolna od podatku dochodowego.

Mając zatem na uwadze powyższe, należy wskazać, że w przypadku, gdy podatnik korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, ponoszone przez niego wydatki należy rozpatrywać najpierw pod kątem ich związku z przychodem (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT) z uwzględnieniem przepisu art. 16 ust. 1 ww. ustawy, a następnie, jeżeli takich kosztów nie stanowią (co skutkuje zwiększeniem dochodu do opodatkowania), należy określić, czy ich równowartość może być wolna od podatku dochodowego z racji tej, że wiążą się one z celami statutowymi podatnika. Jeżeli bowiem wydatki dotyczą realizacji celów statutowych, które stanowią pozytywną przesłankę do skorzystania ze zwolnienia, to równowartość dochodu odpowiadająca tym wydatkom będzie zwolniona z opodatkowania.

Jak wynika z przywołanego art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o  ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Co do zasady, podatnik ma więc możliwość ujęcia w kosztach uzyskania przychodów każdego wydatku, który spełnia łącznie następujące warunki:

- zostanie poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów wydatki, które zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie, tj. rzeczowej, pieniężnej, usługowej, wygaszenia wzajemnych roszczeń),

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie znajduje się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim wydatek został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowo-skutkowy oraz czy poniesiony wydatek nie jest wydatkiem wymienionym w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt podatkowy.

Jak wynika z opisu sprawy Fundacja w ramach działalności gospodarczej świadczy m.in. usługi nieodpłatnie, w szczególności rekolekcje i kolonie dla dzieci (usługa zakwaterowania i wyżywienia). W związku z powyższym, Fundacja ponosi wydatki na świadczenie ww. usług nieodpłatnych. Informację odnośnie świadczenia usług nieodpłatnych w ramach działalności gospodarczej przyjęto jako element opisu sprawy niepodlegający ocenie.

Jeżeli więc Fundacja ponosi wydatki na świadczenie w ramach działalności gospodarczej usług nieodpłatnych, to nie można mówić w tym przypadku o powstaniu, zwiększeniu bądź też możliwości powstania przychodu. Skoro Fundacja świadczy usługi nieodpłatnie, nie będzie z tego tytułu osiągać żadnych przychodów. Jak wskazano, poniesione wydatki powinny spełniać wymogi zawarte w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, czyli muszą być poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Opisane we wniosku wydatki na świadczenie usług nieodpłatnych nie spełniają warunków zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Ponadto, wskazać należy, że skoro nieodpłatne usługi są świadczone w ramach działalności gospodarczej, to wydatki związane z nieodpłatnymi usługami, nie mogą być uznane za wydatki na realizację celów statutowych.

Reasumując, wydatki Fundacji na świadczenie usług nieodpłatnych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Państwa stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.

Ad 2.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wydatki ponoszone w związku z wykorzystywaniem samochodu nabytego przez Fundację w drodze darowizny stanowią koszty uzyskania przychodu w wysokości zależnej od stopnia wykorzystania samochodu dla celów prowadzonej działalności gospodarczej oraz dla realizacji celów statutowych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że, nabyty przez Fundację w ramach darowizny samochód (niespełniający definicji samochodu ciężarowego) wykorzystywany jest do działalności gospodarczej i działalności statutowej.

W przypadku podatnika osiągającego dochody z działalności statutowej i działalności gospodarczej, w celu prawidłowego ustalenia wysokości dochodu z każdej z tych działalności należy przypisać odpowiadające im koszty. Ponadto jak już wskazano należy rozróżnić wydatki będące kosztami uzyskania przychodów od wydatków poniesionych na realizację celów statutowych.

Biorąc powyższe pod uwagę zgodzić należy się z Państwem, że w sytuacji gdy samochód wykorzystywany jest zarówno do działalności gospodarczej i działalności statutowej, to wydatki ponoszone w związku z wykorzystywaniem tego samochodu stanowią koszty uzyskania przychodu w wysokości zależnej od stopnia wykorzystania samochodu dla celów prowadzonej działalności gospodarczej oraz dla realizacji celów statutowych.

Dodatkowo należy zauważyć, że w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT ustawodawca zawarł ograniczenia w możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodu wydatków związanych z używaniem samochodów osobowych.

I tak, zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o CIT:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

Zgodnie zaś art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej - jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.

Jak wynika z art. 16 ust. 5f ustawy o CIT:

W przypadku nieprowadzenia przez podatnika ewidencji, o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, uznaje się, że samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika.

Jak wskazuje art. 16 ust. 5g ustawy o CIT:

Przepisu ust. 5f nie stosuje się, jeżeli podatnik na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie jest obowiązany do prowadzenia takiej ewidencji, z wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.

Podsumowując wydatki ponoszone w związku z wykorzystywaniem samochodu nabytego przez Fundację stanowią koszty uzyskania przychodu w wysokości zależnej od stopnia wykorzystania samochodu dla celów prowadzonej działalności gospodarczej oraz dla realizacji celów statutowych z uwzględnianiem uregulowań zawartych w art. 16 ust. 1 pkt 49 i 51 ustawy o CIT.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia Państwa stanowisko z powyższym zastrzeżeniem uznano za prawidłowe.

Dodatkowo zauważyć należy, że z uwagi na zakres Państwa wątpliwości wyrażonych w pytaniu a odnoszących się do kwestii kosztów związanych z używaniem samochodu do celów działalności gospodarczej i statutowej, przedmiotem oceny organu nie była kwestia zastosowania zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT do nabycia przez Fundację samochodu w drodze darowizny oraz kwestia ustalenia wartość początkowej tego samochodu i ewentualnych odpisów amortyzacyjnych.

Ad 3.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym usługi nieodpłatne (prowadzenie rekolekcji i kolonii dla dzieci) są przez Fundację kwalifikowane jako świadczenia nieodpłatne.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o CIT:

Wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b.

Na podstawie art. 12 ust. 6 ustawy o CIT:

Wartość świadczeń w naturze, w tym nieodpłatnych świadczeń, ustala się:

1) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu;

4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Zgodnie z ogólną definicją przychodów, przychód na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych stanowi m.in. przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń lub częściowo odpłatnych świadczeń. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie precyzuje, co należy rozumieć przez „nieodpłatne świadczenie”, ograniczając się jedynie do wskazania w art. 12 ust. 6 ustawy o CIT, sposobu i kryteriów ustalania wartości nieodpłatnych świadczeń.

Pod pojęciem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń należy rozumieć jednostronne przysporzenie otrzymane przez podatnika kosztem innego podmiotu, a więc bez jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego od drugiej strony czy to w formie zapłaty, czy wykonania innego świadczenia.

Ze świadczeniem nieodpłatnym mamy do czynienia, gdy w ramach konkretnego stosunku prawnego jeden z podmiotów dokonuje świadczenia na rzecz innego podmiotu, który to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie, tj. bez jakiegokolwiek ekwiwalentnego świadczenia ze swojej strony. W wyniku wskazanego działania po stronie podmiotu otrzymującego nieodpłatne świadczenie powstaje przychód dla celów podatkowych w postaci wartości świadczenia otrzymanego nieodpłatnie. Tym samym za nieodpłatne świadczenie należy uznać takie zdarzenie prawne, którego skutkiem było nieodpłatne, tj. nie związane z kosztami lub mną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku, mające konkretny wymiar finansowy.

W świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, aby można było określone świadczenie zaliczyć do kategorii świadczeń nieodpłatnych stanowiących źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie, zwiększając w ten sposób swoje przychody podatkowe.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że to Fundacja nieodpłatnie świadczy usługi. Fundacja nie otrzymuje zatem żadnego przysporzenia. Skoro więc to Fundacja świadczy nieodpłatnie usługi, to nie ma w tym wypadku mowy o uzyskaniu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Mając na uwadze powyższe, świadczenie przez Fundację usług nieodpłatnych, w szczególności nieodpłatne prowadzenie rekolekcji i kolonii dla dzieci, nie będzie prowadziło do powstania dla Fundacji przychodów z tytułu nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Ad 4.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko, że Fundacja w okresie letnim całość kosztów przypadających na ten okres zalicza do kosztów prowadzonej działalności gospodarczej oraz odlicza naliczony podatek VAT, natomiast poza okresem letnim koszty niezwiązane z funkcjonowaniem Ośrodka, w szczególności usługi księgowe, usługi telekomunikacyjne, usługi prawne kwalifikuje łącznie z podatkiem VAT (w cenie brutto) jako koszt związany z działalnością statutową.

Na wstępie wskazać należy, że ocena Państwa stanowiska w ww. zakresie odnosi się wyłącznie do kwestii możliwości zaliczenia wskazanych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Tym samym organ nie odniósł się do możliwości odliczenia naliczonego podatku VAT.

Jak wynika z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:

Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Określenie w art. 9 ustawy o CIT obowiązku prawidłowego prowadzenia ksiąg rachunkowych ma na celu zobligowanie podatników do rzetelnego obrazowania zdarzeń gospodarczych. Na podstawie tego przepisu należy stwierdzić, że Fundacja winna prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający odrębne ustalenie wielkości uzyskanych przychodów i poniesionych kosztów oraz wyniku finansowego z działalności gospodarczej i zarazem oddzielnie przychodów i kosztów z działalności statutowej.

Jak już wskazano zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o CIT:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony:

- jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,

- w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Jak wynika z opisu sprawy, od 1 czerwca do 15 września, prowadzona jest wyłącznie działalność gospodarcza polegająca na świadczeniu usług pobytu i wyżywienia. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Fundacja świadczy odpłatne usługi zakwaterowania i wyżywienia dla klientów oraz usługi nieodpłatne w szczególności rekolekcje i kolonie dla dzieci. W okresie letnim Fundacja poza prowadzoną działalnością gospodarczą nie prowadzi odrębnej działalności statutowej. Poza okresem letnim Fundacja nie świadczy usług odpłatnych, a całość działalności statutowej prowadzi poza Ośrodkiem.

Jeżeli zatem, w okresie letnim realizowana jest działalność gospodarcza, to całość kosztów przypadających na ten okres Fundacja powinna zaliczyć do kosztów prowadzonej działalności gospodarczej. Natomiast poza okresem letnim, gdy realizowana jest wyłącznie działalność statutowa Fundacji, koszty niezwiązane z funkcjonowaniem Ośrodka, w szczególności usługi księgowe, usługi telekomunikacyjne, usługi prawne powinny być kwalifikowane jako koszt związany z działalnością statutową.

Z przywołanego art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o CIT wynika, że nieodliczony podatek od towarów i usług w części w jakiej podatnikowi nie przysługuje odliczenie zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług stanowi koszt uzyskania przychodów.

Jeżeli zatem podatek VAT naliczony od wydatków ponoszonych poza okresem letnim nie podlega odliczeniu w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, to podatek ten będzie stanowił koszt uzyskania przychodów.

Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

Ad. 5

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przekazywanie dochodu wypracowanego z działalności gospodarczej na działalność statutową wymaga wyłącznie dokumentowania właściwym dowodem księgowym. Fundacja dysponuje jednym rachunkiem bankowym, środki pieniężne są na bieżąco kwalifikowane jako wydatki na cele statutowe lub wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że na podstawie art. 17 ust. 1b ustawy o CIT:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.

Jak wskazano powyżej, na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o CIT podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami.

Tymi odrębnymi przepisami o których mowa jest ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 120 ze zm. dalej: „UR”). Art. 20, art. 21 oraz art. 22 UR, ustalają zasady dokumentowania operacji gospodarczych, a w szczególności warunki, jakim powinny odpowiadać dowody księgowe stanowiące podstawę zapisów w księgach rachunkowych.

Zgodnie z brzmieniem art. 20 ust. 1-3 UR:

1. Do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego należy wprowadzić, w postaci zapisu, każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie sprawozdawczym.

2. Podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej, zwane dalej „dowodami źródłowymi”:

1) zewnętrzne obce - otrzymane od kontrahentów;

2) zewnętrzne własne - przekazywane w oryginale kontrahentom;

3) wewnętrzne - dotyczące operacji wewnątrz jednostki.

3. Podstawą zapisów mogą być również sporządzone przez jednostkę dowody księgowe:

1) zbiorcze - służące do dokonania łącznych zapisów zbioru dowodów źródłowych, które muszą być w dowodzie zbiorczym pojedynczo wymienione;

2) korygujące poprzednie zapisy;

3) zastępcze - wystawione do czasu otrzymania zewnętrznego obcego dowodu źródłowego;

4) rozliczeniowe - ujmujące już dokonane zapisy według nowych kryteriów klasyfikacyjnych.

Natomiast w myśl art. 21 ust. 1 UR dowód księgowy powinien zawierać co najmniej:

1) określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;

2) określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej;

3) opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach naturalnych;

4) datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także datę sporządzenia dowodu;

5) podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki aktywów;

6) stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.

7) (uchylony)

Zgodnie z art. 22 ust. 1 UR:

Dowody księgowe powinny być rzetelne, to jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą dokumentują, kompletne, zawierające co najmniej dane określone w art. 21, oraz wolne od błędów rachunkowych. Niedopuszczalne jest dokonywanie w dowodach księgowych wymazywania i przeróbek.

Powyższe przepisy ustalają zasady dokumentowania operacji gospodarczych, a w szczególności warunki, jakim powinny odpowiadać dowody księgowe stanowiące podstawę zapisów w księgach rachunkowych. W świetle tych przepisów, dowody księgowe powinny być rzetelne, to jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą dokumentują, kompletne, wolne od błędów rachunkowych, zawierające wymienione wyżej elementy.

Stosownie do art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111):

Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Zgodnie z art. 181 ww. ustawy:

Dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych jest postępowaniem szczególnym, odrębnym i w tym sensie ograniczonym np. w stosunku do postępowania podatkowego i kontrolnego, że nie może obejmować postępowania dowodowego.

Mając na uwadze powyższe przepisy, stwierdzić należy, że przekazanie dochodu wypracowanego z działalności gospodarczej na działalność statutową wymaga udokumentowania właściwym dowodem księgowym, z którego będzie wynikać, że dotyczy realizacji celów statutowych.

Mając powyższe na uwadze Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

Ad 6.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy jeżeli po zakończeniu roku podatkowego Fundacja zadeklarowała, że przeznaczy dochód na cele statutowe określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowego od osób prawnych, Fundacja nie ma obowiązku wpłacać podatku od tego dochodu.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:

Wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na te cele.

Podkreślenia wymaga, że zwolnienie określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, nie jest uzależnione od rodzaju uzyskiwanego dochodu, oprócz dochodów wymienionych w art. 17 ust. 1a ustawy. Ważny jest bowiem cel na jaki ten dochód jest przeznaczony, a nie źródło jego pochodzenia, przy czym źródłem dochodów mogą być przykładowo dochody z działalności statutowej, z działalności gospodarczej.

Jak wskazano, na podstawie art. 17 ust. 1b ustawy o CIT:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.

Z powyższych regulacji wynika wprost, że podstawowym kryterium zastosowania przewidzianego zwolnienia podatkowego jest przeznaczenie przez podatnika osiągniętego dochodu na ściśle określone, preferowane przez ustawodawcę cele, przy czym cele te muszą w sposób niebudzący wątpliwości wynikać z postanowień statutu danego podmiotu.

Określenie celów statutowych pod kątem uprawnień podatkowych musi być precyzyjne i ścisłe (wyraźnie sprecyzowane w statucie danej osoby prawnej) ponieważ z podatkowego punktu widzenia chodzi o zwolnienie dochodu od podatku, a zatem zastosowanie instytucji będącej wyjątkiem od reguły, jaką jest opodatkowanie dochodów osób prawnych.

Ustawodawca w art. 17 ust. 1b ustawy o CIT wprowadził ułatwienie dla podatników w korzystaniu ze zwolnienia, bowiem postanowił, że wydatkowanie dochodu może nastąpić - po uprzednim jego (lub równoczesnym) przeznaczeniu - w czasie znacznie późniejszym od momentu jego osiągnięcia i przeznaczenia. Jednakże wprowadził przy tym warunek rozwiązujący - pozbawiający podatnika zwolnienia w przypadku jego wydatkowania na inny niż preferowany cel ustawowy. Jeżeli więc, po zakończeniu roku podatkowego Fundacja zadeklarowała, że przeznaczy dochód na cele statutowe określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT i nie wydatkowała go na cele inne niż statutowe, to nie ma ona obowiązku wpłacać podatku od tego dochodu.

Państwa stanowisko należało uznać więc za prawidłowe.

Ad 7.

Państwa wątpliwości dotyczyły ustalenia, czy po zakończeniu roku podatkowego, od środków pieniężnych stanowiących dochód, przeznaczonych na cele prowadzonej działalności gospodarczej fundacja powinna do 20-tego dnia następnego miesiąca po dokonaniu wydatku zapłacić podatek CIT oraz skorygować odpowiednią deklarację CIT.

Jak wynika z art. 17 ust. 1a pkt 2 ustawy o CIT:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach.

W myśl art. 18 ust. 1 ustawy o CIT, podstawę opodatkowania stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo art. 7a, po odliczeniu enumeratywnie wymienionych w nim wartości. Opodatkowaniu nie podlega zatem dochód wydatkowany na cele określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. W przypadku natomiast wydatkowania tego dochodu na inne cele niż określone w tym przepisie, będzie on opodatkowany podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o CIT:

Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art. 24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.

Stosownie do art. 25 ust. 4 ustawy o CIT:

Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1, uprzednio zadeklarowali, że przeznaczą dochód na cele określone w tych przepisach i dochód ten wydatkowali na inne cele albo na cele określone w tych przepisach, ale po terminie w nich określonym - podatek od tego dochodu, bez wezwania, wpłaca się do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku lub w którym upłynął termin do dokonania wydatku; przepis ten stosuje się również do dochodów za lata poprzedzające rok podatkowy, zadeklarowanych i niewydatkowanych w tych latach na cele określone w art. 17 ust. 1b, z zastrzeżeniem art. 17 ust. 1 pkt 5a.

Należy wskazać, że art. 25 ust. 4 ustawy o CIT odnosi się do sytuacji, w której zadeklarowany przez podatnika dochód objęty zwolnieniem przedmiotowym zostaje wydatkowany na cele inne niż preferowane przez ustawodawcę, co prowadzi do konieczności zapłaty podatku. Ponadto, przywołany przepis art. 25 ust. 4 ustawy o CIT nakazuje zapłacić podatek (nie zaliczkę na podatek) i obowiązuje w trakcie trwania roku podatkowego.

Z powołanych przepisów wynika, że dochód który nie zostanie wydatkowany na działalność zwolnioną podlega opodatkowaniu. Natomiast, dopiero faktyczne wydatkowanie dochodu na cele inne niż wskazane w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, wbrew wcześniejszej deklaracji, rodzi obowiązek zapłaty podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku.

Jeżeli więc Fundacja zadeklarowała, że przeznaczy dochód na cele statutowe określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, a wydatkuje ten dochód na cele prowadzonej działalności gospodarczej, to powinna do 20-tego dnia następnego miesiąca po dokonaniu wydatku zapłacić podatek CIT. Jak wskazano, dopiero faktyczne wydatkowanie dochodu, wbrew wcześniejszej deklaracji, rodzi obowiązek zapłaty podatku. Tym samym Fundacja nie ma obowiązku korekty złożonej uprzednio deklaracji CIT.

Przez wzgląd na powyższe, Państwa stanowisko w zakresie tego pytania w części dotyczącej obowiązku korekty deklaracji CIT jest nieprawidłowe, a w pozostałym zakresie jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku od spadków i darowizn wydane zostaną/zostały odrębne rozstrzygnięcia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.