Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe - Interpretacja - null

ShutterStock
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe - Interpretacja - 0111-KDIB2-1.4010.34.2025.1.AJ

Temat interpretacji

Temat interpretacji

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w roku podatkowym trwającym od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. spółka spełniła warunek zatrudnienia wyrażony w art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i przez to może kontynuować opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek w 2025 r. po zakończeniu roku podatkowego trwającego od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. pomimo iż jeden z pracowników przebywał przez większą część roku na urlopie bezpłatnym.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca to Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zawiązana 14 sierpnia 2023 r. Pierwszy rok obrotowy Spółki został określony w umowie spółki od 14 sierpnia 2023 r. do 31 grudnia 2024 r. Pozostałe okresy obrotowe mają pokrywać się z rokiem kalendarzowym.

Spółka została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym 1 września 2024 r. (winno być: 1 września 2023 r.) i po rejestracji oraz nadaniu numeru NIP złożyła we wrześniu 2023 r. do właściwego urzędu skarbowego zawiadomienie o wyborze estońskiego CIT od 14 sierpnia 2023 r., co zostało odrzucone przez urząd skarbowy w związku z niedotrzymaniem terminu na złożenie zawiadomienia, uzasadniając przez organ, że termin na złożenie zawiadomienia o wyborze estońskiego CIT od 14 sierpnia 2023 r. był do 31 sierpnia 2023 r.

Spółka zdecydowała, że zostanie podatnikiem ryczałtu od dochodów spółek od 1 września 2023 r. i w zawiązku z tym dostarczyła we wrześniu 2023 r. do właściwego urzędu skarbowego zawiadomienie o wyborze estońskiego CIT od 1 września 2023 r. Zmiana formy opodatkowania na ryczałt od dochodów spółek wymagała zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień 31 sierpnia 2023 r., sporządzenia sprawozdania finansowego na ten dzień, wysyłki CIT-8 za okres 14-31 sierpnia 2023 r. oraz otwarcia nowego roku obrotowego trwającego od 1 września 2023 r. do 31 grudnia 2023 r., co zostało wykonane.

Spółka we wrześniu 2023 r. oraz w styczniu 2024 r. złożyła do właściwego urzędu skarbowego oświadczenia OSW-RD. W związku z powyższym Spółka straciła status nowego przedsiębiorstwa w dniu 31 sierpnia 2023 r.

Spółka w okresie od 1 września 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. posiada status małego podatnika. W roku obrotowym trwającym od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. Spółka również posiada status małego podatnika.

I-szy rok podatkowy jako podatnik CIT estońskiego to 1 września-31 grudnia 2023 r., natomiast

II-gi rok podatkowy jako podatnik CIT estońskiego to 1 stycznia-31 grudnia 2024 r.

W roku obrotowym trwającym od 1 września 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. spółka zatrudniała jednego pracownika – na umowę o pracę na pełen etat od 22 września 2024 r. (winno być: 22 września 2023 r.) Zatrudnienie to stanowiło 82,79% dni przypadających w roku podatkowym. W roku obrotowym trwającym od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. spółka nadal zatrudniała pierwszego pracownika oraz zatrudniła kolejnych pracowników. Drugi pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę rozpoczął pracę 1 lutego 2024 r., trzeci pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę rozpoczął pracę 1 marca 2024 r., czwarty pracownik rozpoczął pracę na podstawie umowy o pracę 4 września 2024 r.

Każdy z tych pracowników spełniał warunek, że nie jest udziałowcem, akcjonariuszem ani wspólnikiem Spółki. Każda z wyżej wymienionych umów jest zatrudnieniem w pełnym wymiarze czasu pracy.

Trzeci pracownik, zatrudniony od 1 marca 2024 r. złożył Spółce wniosek o urlop bezpłatny ze względu na jego prywatne sprawy uniemożliwiające mu obecność w pracy w Spółce i od 11 marca 2024 r. do 29 października 2024 r. przebywał na urlopie bezpłatnym. Na wniosek pracownika, strony zgodnie postanowiły, że umowa o pracę zostanie rozwiązana 31 października 2024 r. W dniach 30-31 października 2024 r. trzeci pracownik przebywał na urlopie wypoczynkowym. Pozostali pracownicy będą pracować co najmniej do końca roku 2024 bez zmian, w pełnym wymiarze czasu pracy.

Pytanie

Czy w roku podatkowym trwającym od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. spółka spełniła warunek zatrudnienia wyrażony w art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i przez to może kontynuować opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek w 2025 r. po zakończeniu roku podatkowego trwającego od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. pomimo iż jeden z pracowników przebywał przez większą część roku na urlopie bezpłatnym?

Państwa stanowisko w sprawie

Opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek wymaga spełnienia warunków, o których mowa w art. 28j ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej zwaną Ustawą CIT). Jeden z warunków dotyczy osiągnięcia odpowiedniego stanu zatrudnienia przez spółkę opodatkowaną ryczałtem.

Warunek dotyczący zatrudnienia może zostać spełniony na dwa sposoby, tj. poprzez zatrudnianie na umowę o pracę (art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy CIT) lub poprzez zatrudnianie na podstawie umów innych niż umowa o pracę (art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy CIT). Jednocześnie ustawodawca przewiduje dwa uproszczenia dotyczące spełnienia warunku zatrudnienia opartego na umowach o pracę. Jedno z uproszczeń dotyczy małego podatnika.

Zgodnie z art. 28j ust. 3 pkt 1 Ustawy CIT w przypadku podatnika będącego małym podatnikiem, w pierwszym roku podatkowym opodatkowania ryczałtem, warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 lit. a, uznaje się za spełniony, jeżeli mały podatnik zatrudnia na podstawie umowy o pracę co najmniej 1 osobę w przeliczeniu na pełne etaty, niebędącą udziałowcem, akcjonariuszem ani wspólnikiem tego podatnika, przez okres wskazany w tym przepisie.

Warunek ten został spełniony w Spółce w pierwszym roku podatkowym opodatkowanym CIT estońskim, tj. od 1 września-31 grudnia 2023 r., gdyż Spółka zatrudniała pracownika w pełnym wymiarze czasu pracy od 22 września 2023 r. co stanowiło 82,79% dni przypadających w pierwszym roku podatkowym CIT estońskiego.

Zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 3 Ustawy CIT podstawowy sposób spełnienia warunku zatrudnienia opartego na umowach o pracę polega na tym, by podatnik zatrudniał na podstawie umowy o pracę co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na pełne etaty, niebędące udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego podatnika, przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w przypadku gdy rokiem podatkowym nie jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych - przez co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym.

W kolejnym roku podatkowym opodatkowania ryczałtem Spółka, tj. od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. musi spełnić podstawowy warunek zatrudnienia wynikający z w art. 28j ust. 1 pkt 3 Ustawy CIT, aby zachować prawo do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek w 2025 roku.

Według podatnika warunek wynikający z art. 28j ust. 1 pkt 3 Ustawy CIT zostanie spełniony, gdyż spółka zatrudniała na podstawie umowy o pracę co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na pełne etaty przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym:

-pierwszy pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy od 22 września 2023 r., co oznacza, że w 2024 r. przepracuje cały rok podatkowy,

-drugi pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy od 1 lutego 2024 r., co oznacza, że w 2024 r. przepracuje 334 dni,

-trzeci pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy od 1 marca 2024 r. do 31 października 2024 r., co oznacza, że w 2024 r. przepracował 224 dni (winno być: 244 dni), z czego 232 dni przebywał na urlopie bezpłatnym, co nie wpływa na warunek zatrudnienia,

-czwarty pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy od 4 września 2024 r., co oznacza, że w 2024 r. przepracuje 118 dni.

Spółka powzięła wątpliwość czy do ustalenia spełnienia warunku zatrudnienia może wliczyć pracownika przebywającego na urlopie bezpłatnym. Według Spółki, pomimo przebywania na urlopie bezpłatnym nadal zachodzi stan zatrudnienia przez pracodawcę, co oznacza, że pracownika przebywającego na urlopie bezpłatnym wiąże umowa o pracę z pracodawcą. Świadczy o tym m.in. to, że pracodawca może przy spełnieniu pozostałych warunków z Kodeksu pracy odwołać pracownika z urlopu bezpłatnego z ważnych przyczyn.

Spółka oparła swoje wnioski również na piśmie nr 0114-KDIP2-2.4010.245.2023.1.IN z 10 lipca 2024 r. wydanego przez Dyrektora Krajowej Izby Skarbowej, w którym mowa, że „(…) pracownik przebywający na urlopie bezpłatnym jest zatrudniony można wywnioskować z treści przepisów szczególnych, które regulują określone obowiązki pracodawców. Przykładowo, zgodnie z art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, do liczby pracowników, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się osób niepełnosprawnych przebywających na urlopach bezpłatnych (...). Wynika z tego, że ustawodawca traktuje pracownika przebywającego na urlopie bezpłatnym jako osobę zatrudnioną, gdyż dla wyrażenia określonego obowiązku/uprawnienia w danej ustawie decyduje się na stworzenie przepisu szczególnego, który dla potrzeb tego obowiązku/uprawnienia wyłącza taką osobę z grona pracowników. W ocenie wnioskodawcy nie ma przepisu, który powodowałby, że osoba na urlopie bezpłatnym przestaje być pracownikiem zatrudnionym na umowę o pracę.” Stanowisko to potwierdzone zostało w piśmie nr 0111-KDIB1-1.4010.247.2024.1.KM z dnia 18 czerwca 2024 r. wydanym przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

W konsekwencji uwzględniając argumentację sformułowaną powyżej, Spółka stoi na stanowisku, że spełni warunek zatrudnienia wyrażony w art. 28j ust. 1 pkt 3 Ustawy CIT w roku 2024 i przez to będzie miała prawo kontynuować ryczałt od dochodów spółek w 2025 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy wyłącznie kwestii objętych zakresem zadanego przez Państwa pytania, przy założeniu, że pozostałe warunki opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek zostały przez Państwa spełnione. Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Jednocześnie jako element opisu sprawy niepodlegający interpretacji przyjęto, że Wnioskodawca jest małym podatnikiem.

Na podstawie art. 28j ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, tj. podatnik, który ma siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, jeżeli spełnia łącznie w każdym okresie opodatkowania ryczałtem pozostałe warunki określone w przepisie art. 28j ustawy o CIT.

Dodatkowo art. 28k ww. ustawy wyłącza wprost niektóre kategorie podatników z zakresu podmiotowego tej regulacji.

Zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 3 lit a) ustawy o CIT:

Opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli spełnia m.in. następujący warunek:

3) podatnik:

a) zatrudnia na podstawie umowy o pracę co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na pełne etaty, niebędące udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego podatnika, przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w przypadku gdy rokiem podatkowym nie jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych - przez co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym

Dodatkowo z art. 28j ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT wynika, że:

W przypadku podatnika będącego małym podatnikiem, w pierwszym roku podatkowym opodatkowania ryczałtem, warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 lit. a, uznaje się za spełniony, jeżeli mały podatnik zatrudnia na podstawie umowy o pracę co najmniej 1 osobę w przeliczeniu na pełne etaty, niebędącą udziałowcem, akcjonariuszem ani wspólnikiem tego podatnika, przez okres wskazany w tym przepisie.

W myśl art. 28l ust. 1 ustawy o CIT:

1. Podatnik opodatkowany ryczałtem traci prawo do tego opodatkowania z końcem:

1) roku podatkowego okresu, o którym mowa w art. 28f ust. 1 albo 2 - w przypadku gdy podatnik złoży informację o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem;

2) (uchylony)

3) roku podatkowego, w którym podatnik nie spełnił któregokolwiek z warunków, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 i 3;

4) roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym:

a) podatnik nie spełnił któregokolwiek z warunków, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 4-6,

b) podatnik nie prowadził ksiąg podatkowych lub dane wynikające z ksiąg podatkowych nie pozwalają na określenie wyniku finansowego netto,

c) podatnik dokona przejęcia innego podmiotu w drodze łączenia albo podziału podmiotów lub otrzymania wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, chyba że:

- podmiot przejmowany, dzielony lub wnoszący wkład niepieniężny jest opodatkowany ryczałtem albo

- podmiot przejmowany, dzielony lub wnoszący wkład niepieniężny z dniem przejęcia lub wniesienia wkładu zamknie księgi rachunkowe, sporządzi sprawozdanie finansowe oraz dokona rozliczenia i ustaleń, o których mowa w art. 7aa, w zakresie transakcji pozostających w związku z przejmowanymi składnikami majątku,

d) podatnik zostanie przejęty przez inny podmiot w drodze łączenia lub podziału podmiotów, w tym podziału przez wydzielenie albo podziału przez wyodrębnienie, lub wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, chyba że podmiot przejmujący jest opodatkowany ryczałtem.

Jak wynika z opisu sprawy, Spółka została zawiązana 14 sierpnia 2023 r. Od 1 września 2023 r. zmieniliście Państwo formę opodatkowana na ryczałt od dochodów spółek. Są Państwo małym podatnikiem w rozumieniu ustawy o CIT. Pierwszym rokiem podatkowym jako podatnika CIT estońskiego jest dla Państwa okres od 1 września 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. W pierwszym roku opodatkowania ryczałtem zatrudniliście Państwo jednego pracownika na umowę o pracę. W drugim roku opodatkowania ryczałtem trwającym od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. nadal zatrudnialiście Państwo pierwszego pracownika oraz zatrudniliście kolejnych pracowników. Drugi pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę rozpoczął pracę 1 lutego 2024 r., trzeci pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę rozpoczął pracę 1 marca 2024 r., czwarty pracownik rozpoczął pracę na podstawie umowy o pracę 4 września 2024 r. Trzeci pracownik, zatrudniony od 1 marca 2024 r. złożył Państwu wniosek o urlop bezpłatny, na którym przebywał do 29 października 2024 r. Na wniosek pracownika, strony zgodnie postanowiły, że umowa o pracę zostanie rozwiązana 31 października 2024 r.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy w roku podatkowym trwającym od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. spółka spełniła warunek zatrudnienia wyrażony w art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i przez to może kontynuować opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek w 2025 r. po zakończeniu roku podatkowego trwającego od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. pomimo iż jeden z pracowników przebywał przez większą część roku na urlopie bezpłatnym.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości zauważyć należy, że w przypadku zatrudniania pracownika w oparciu o umowę o pracę, aby uznać za spełniony wymóg zatrudnienia w drugim roku opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek istotnym jest, aby zatrudnione były na podstawie takiej umowy co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na pełne etaty, niebędące udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego podatnika, przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w przypadku gdy rokiem podatkowym nie jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych – przez co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym.

Do limitu osób zatrudnionych nie wlicza się udziałowców, akcjonariuszy ani wspólników tego podatnika. Dotyczy to zarówno zatrudnienia na podstawie umowy o pracę oraz na podstawie innej umowy.

Z przepisu art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT nie wynika , aby pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę musiał świadczyć tą pracę w danym okresie. Ustawodawca wskazał tylko na wymóg zatrudnienia na umowę o pracę. Dla oceny spełnienia warunku zatrudnienia, o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, brani są pod uwagę również pracownicy zatrudnieni na umowę o pracę przebywający w trakcie roku podatkowego na urlopie bezpłatnym.

Zauważyć należy jednak, że w przepisie art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT wyraźnie jest mowa o zatrudnieniu na podstawie umowy o pracę co najmniej 3 osób w przeliczeniu na pełne etaty przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym.

Literalne brzmienie przepisu art. 28j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT wskazują na możliwość przeliczania liczby pracowników na pełne etaty, natomiast takiej możliwości nie przewidziano dla okresu zatrudnienia, który w każdym przypadku musi wynosić co najmniej 300 dni. Ustawodawca ma na myśli 300 różnych dni w roku podatkowym, co za tym idzie dni te, nie mogą się na siebie nakładać, ani nie można spełnić tego warunku sumarycznie, zatrudniając większa liczbę osób przez krótszy czas.

Jedynie w sytuacji gdy rok podatkowy nie jest okresem kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych to w takim przypadku okres zatrudnienia pracownika/ów powinien wynosić co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym. Powołane przepisy nie przewidują żadnych innych możliwości spełnienia warunku zatrudnienia w zakresie długości okresu zatrudnienia pracowników.

Zatem, omawiany przepis rozstrzyga o możliwości zatrudnienia pracowników w wymiarze ilościowym, natomiast w żadnym przypadku, w przepisie tym nie ma mowy o możliwości sumarycznego spełnienia warunku w zakresie okresu zatrudnienia.

W opisanym we wniosku przypadku zatrudnienie przekroczy wymagany minimalny poziom co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na pełne etaty, jednak okres trwania takiego stanu zatrudnienia nie będzie trwał co najmniej 300 dni w roku podatkowym. Z wniosku wynika, że tylko dwóch pracowników przepracowało w 2024 r. co najmniej 300 dni. Trzeci pracownik przebywający na urlopie bezpłatnym przepracował we wskazanym okresie 244 dni, a czwarty został zatrudniony od 4 września 2024 r. czyli przepracował 118 dni.

Tym samym, w roku podatkowym trwającym od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. nie spełnili Państwo warunku zatrudnienia wyrażonego w art. 28j ust. 1 pkt 3 Ustawy o CIT i nie mają Państwo prawa do kontynuowania opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek w 2025 r.

Państwa stanowisko w tym zakresie należy uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawili Państwo we wniosku i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.